ผลไม้ยุค90

พอเห็น “ผลไม้ดอย” สีส้มผ่าครึ่ง เนื้อขาวใส ๆ แล้วแฟลชแบ็กกลับไปยุค 90 ทันทีค่ะ สมัยนั้นเวลาไปตลาดนัดหรือมีคนเอามาขายแถวบ้าน จะตื่นเต้นมากเพราะไม่ได้เจอบ่อยเหมือนผลไม้ทั่วไป หน้าตาจะเป็นลูกกลม ๆ ผิวสีส้ม พอผ่าแล้วข้างในจะใส ๆ ออกขาว มีเมล็ดสีเข้มอยู่ตรงกลาง บางลูกมีใบเขียวติดมาด้วย เหมือนเพิ่งเก็บจากต้นใหม่ ๆ วิธีกินที่จำได้คือ “ผ่าครึ่งแล้วช้อนกิน” ค่ะ เนื้อจะลื่น ๆ ฉ่ำน้ำ อารมณ์คล้ายกินผลไม้ป่าบางชนิดที่ให้ความสดชื่น รสชาติแล้วแต่ลูกเลย บางครั้งออกหวานหอม บางครั้งจะอมเปรี้ยวนิด ๆ หรือมีรสฝาดเบา ๆ ตรงเมล็ด (ใครเคยเจอเหมือนกันไหม) ถ้าอยากกินให้อร่อยขึ้น แช่เย็นก่อนจะฟินมาก เพราะความหอมจะชัดและสดชื่นสุด ๆ ถ้าใครกำลังตามหา “ผลไม้ยุค 90” แบบนี้ แนะนำลองถามในตลาดชุมชน ตลาดนัดของกินพื้นบ้าน หรือร้านผลไม้ท้องถิ่นที่รับของจากภาคเหนือ/พื้นที่ดอย บางช่วงจะมีคนเอามาลงตามฤดูกาลค่ะ เวลาเลือกซื้อให้สังเกตผิวที่ไม่ช้ำมาก จับแล้วไม่เละ และถ้ามีกลิ่นหอมอ่อน ๆ จะมีโอกาสเจอลูกที่รสดี อีกอย่างที่อยากชวนคุยคือ แต่ละพื้นที่เรียกไม่เหมือนกัน บางคนเรียกผลไม้ดอย บางคนเรียกผลไม้ป่า ใครรู้ชื่อท้องถิ่นหรือเคยกินที่จังหวัดไหน ช่วยคอมเมนต์บอกหน่อยนะคะ เผื่อคนที่คิดถึงเหมือนกันจะได้ตามไปหากินถูกที่!