🥰🥰🥰

ถ้าพูดถึง “ก้าวผ่านอุปสรรค” สำหรับฉันมันไม่ใช่การต้องเข้มแข็งตลอดเวลา แต่คือการค่อยๆ พาตัวเองผ่านวันยากๆ ไปให้ได้แบบไม่พังมากกว่า บางวันแค่ลุกขึ้นมาอาบน้ำ กินข้าว แล้วไปทำงาน/เรียนให้จบวันก็ถือว่าชนะแล้ว 1) ยอมรับก่อนว่า “ตอนนี้ยากจริง” พอเราเลิกฝืนทำเป็นไหว ใจจะเบาลงนิดนึง ฉันมักบอกตัวเองตรงๆ ว่าโอเค วันนี้เหนื่อย วันนี้ไม่พร้อม แต่ยังไม่ถอย 2) แบ่งอุปสรรคให้เล็กที่สุด แทนที่จะคิดว่า “ชีวิตพัง” ฉันจะแยกเป็นข้อๆ เช่น เรื่องงาน เรื่องเงิน เรื่องความสัมพันธ์ แล้วเลือกแก้ทีละเรื่อง ทีละก้าว พอทำได้ 1 อย่าง ใจก็เริ่มกลับมา 3) ตั้งเป้าแบบ 10 นาที เวลาหมดแรง ฉันจะให้ตัวเองทำแค่ 10 นาที เช่น เคลียร์อีเมล 1 ฉบับ เก็บห้อง 1 มุม อ่านหนังสือ 2 หน้า ทำแล้วค่อยต่อ ถ้าไม่ไหวก็พัก แบบนี้ช่วยให้เราไม่จมกับความรู้สึกว่า “ทำไม่ไหวเลย” 4) ใช้ประโยคสั้นๆ เป็นสมอใจ ฉันชอบประโยคประมาณ “ไม่ว่าเราจะผ่านอะไรมา จงก้าวผ่านมันไปให้ได้ แล้วพูดกับตัวเองว่า ‘สู้ๆ’” มันเหมือนการรีเซ็ตหัวใจในวันที่ความคิดฟุ้ง พูดซ้ำๆ แล้วค่อยเริ่มใหม่ 5) พักอย่างมีคุณภาพ (ไม่ใช่หนีปัญหา) พักไม่ได้ผิด แต่ต้องพักให้กลับมามีพลัง เช่น นอนให้พอ เดินรับแดดสัก 10 นาที อาบน้ำอุ่น ฟังเพลง หรือปิดแจ้งเตือนสักช่วงหนึ่ง พอร่างกายดีขึ้น ใจก็มักดีขึ้นตาม 6) ขอความช่วยเหลือแบบไม่รู้สึกผิด หลายครั้งอุปสรรคหนักเพราะเราแบกคนเดียว ลองทักเพื่อนสนิท ครอบครัว หรือคนที่ไว้ใจ แค่ได้ระบายก็เบาลง หรือถ้าเป็นเรื่องงาน/เรียน บางทีแค่ถามทางออกจากคนที่เคยผ่านมาก็ช่วยให้เห็นทาง 7) มองย้อนว่า “เราเคยผ่านอะไรมาแล้วบ้าง” ฉันจะนึกถึงช่วงที่เคยคิดว่าไม่ไหว แต่สุดท้ายก็ผ่านมาได้ มันเตือนว่าเราไม่ได้อ่อนแอ เราแค่กำลังเจออีกด่านหนึ่ง สุดท้ายอยากบอกว่า การก้าวผ่านอุปสรรคไม่จำเป็นต้องเร็ว แค่ยังขยับได้ทีละนิดก็เก่งมากแล้ว วันนี้ถ้าไหวแค่พูดกับตัวเองว่า “สู้ๆ” ก็ถือว่าเริ่มต้นแล้วจริงๆ