ตอนแรกเราเห็นคำว่า “จับปูใส่กระด้ง” บ่อยมาก เลยอยากลองทำให้รู้ไปเลยว่ามันยากแค่ไหน พอได้โอกาสไปแถวทุ่งนาเขียวๆ อากาศดีมาก ใส่ผ้าถุงลายสดๆ เสื้อกล้ามคล่องตัว แล้วสะพายกระด้งสานไม้ไผ่ เดินลงคันนาตามชาวบ้านไปดูจุดที่มีปูนา พอลองจริงถึงเข้าใจทันทีว่าสำนวนนี้ไม่ได้พูดเกินเลย เพราะปูมันไวมาก แถมลื่น มือใหม่อย่างเราก้มๆ เงยๆ อยู่พักใหญ่ เห็นปูโผล่มาปุ๊บก็รีบเอามือกวาด แต่ปูมุดโคลนหนีหรือวิ่งเข้ากอหญ้าเร็วสุดๆ ต่อให้จับได้สักตัว พอใส่กระด้งที่เป็นช่องๆ ก็มีลุ้นหลุด หรือไต่ขอบหนีตอนเราเผลออีก เลยเป็นที่มาว่า “จับปูใส่กระด้ง” = งานที่วุ่นวาย คุมยาก ทำยังไงก็เอาไม่ค่อยอยู่ เหมือนต้องคอยตามเก็บตลอดเวลา ทริกที่เราได้จากการลองเอง (และคนพื้นที่แนะนำ) คือ 1) เลือกเวลาเช้าตรู่หรือเย็นๆ แดดไม่แรง ปูจะออกมาหากินง่ายกว่า 2) ใส่รองเท้าที่กันลื่นหรือรองเท้าลุยนา เพราะพื้นโคลนดูนิ่มแต่ลื่นมาก 3) ถ้าจะใช้กระด้งจริงๆ แนะนำมีผ้าขาวบาง/ตาข่ายรองด้านในนิดนึง ลดโอกาสหลุดตามช่องสาน 4) อย่าจับแบบกำแน่นๆ ให้ประคองตรงกระดองด้านหลัง ระวังก้ามหนีบ (เราโดนจิ๊ดนึง เข็ดเลย) ถึงสุดท้ายจะ “จับปูใส่กระด้งไม่สำเร็จ” แต่เราได้ความรู้สึกดีๆ กลับมาเต็มๆ บรรยากาศทุ่งนาข้าวสีเขียว ลมเย็นๆ และรอยยิ้มตอนได้ลองอะไรใหม่ๆ ทำให้เข้าใจว่าบางอย่างตั้งใจทำเต็มที่แล้ว ไม่ได้ผลตามหวัง ก็ยังยิ้มได้เหมือนกัน