อวลกลิ่นนาง

ถ้าใครเสิร์ชหา “อวลกลิ่นนาง” แล้วกำลังลังเลว่าจะเริ่มอ่านดีไหม ขอมาเล่าฟีลแบบคนเพิ่งโดนตกค่ะ เรื่องนี้เป็นนิยายแนวรักพีเรียดไทยผสมแฟนตาซีที่บรรยากาศเด่นมาก เด่นแบบอ่านไปแล้วเหมือนได้กลิ่นเรือนไทย กลิ่นดอกไม้ กลิ่นแป้งร่ำลอยมาเลย (ชื่อเรื่องไม่เกินจริง) และคำที่ติดหัวมากคือเรื่อง “น้ำเรือนแม่จันทน์หอม” ที่ให้ความรู้สึกเย็นชื่นใจ อบอุ่น นุ่มนวล เหมือนเป็นสถานที่ปลอดภัยของตัวละคร สิ่งที่ชอบคือโทนพีเรียดไทยทำได้ละเมียด ไม่ได้มาแค่ฉากสวย ๆ แต่มีรายละเอียดชวนอิน ทั้งมารยาท คำพูด ความรู้สึกนึกคิดที่มีความเป็น “เรือน” เป็น “ท่าน” เป็น “ข้า” ตามยุคสมัย (ในภาพยังมีประโยคประมาณว่า “เรือนท่านก็มีน้ำเรือนข้า” ยิ่งทำให้เห็นมู้ดความสัมพันธ์ชัด ๆ) คนชอบนิยายชายหญิงที่มีแรงดึงดูดแบบค่อย ๆ สะสม จะน่าจะถูกใจ เพราะอารมณ์มันไม่ได้พุ่งพรวด แต่ค่อย ๆ ซึมเหมือนกลิ่นหอมที่ติดผิว อีกอย่างคือความเป็นแฟนตาซีที่ใส่มาแบบพอดี ไม่ทำให้พีเรียดหลุดโทน แต่ช่วยเพิ่มความลึกลับและความน่าติดตาม เหมาะกับคนที่อยากได้ความโรแมนติกแบบละมุน ๆ แต่อยากมีปมให้ลุ้นไปด้วย ระหว่างอ่านจะรู้สึกเหมือนค่อย ๆ เปิดประตูเข้าไปในเรือนไทยทีละบาน แล้วเจอความลับ/ความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ แนะนำทริคสำหรับคนเริ่มอ่าน: ลองอ่านช่วงต้นแบบตั้งใจจับ “บรรยากาศ” ก่อน อย่ารีบมองหาฉากพีก เพราะเสน่ห์ของเรื่องนี้คือความละเมียดและการปูความสัมพันธ์ พอถึงจุดที่ความรู้สึกเริ่มชัด คุณจะไหลยาวเองแบบหยุดไม่ได้ สรุปเลย ถ้าคุณอยากได้นิยายพีเรียดไทยแนวรักที่อ่านแล้วใจฟู มีความหอมละมุนของ “แม่จันทน์หอม” และมีแฟนตาซีเพิ่มสีสัน “อวลกลิ่นนาง” เป็นอีกเรื่องที่อยากให้ลองค่ะ