ความเมตตาและเท่าเทียมทำได้ ถ้าไม่ละเมิดอธิปไตย

จากประสบการณ์ที่ได้ติดตามและศึกษาเรื่องสิทธิแรงงานต่างด้าวในประเทศไทย ผมเห็นว่าการให้สวัสดิการแก่แรงงานต่างด้าวเป็นสิ่งที่สำคัญและควรได้รับการสนับสนุนอย่างจริงจัง เพราะพวกเขาเป็นผู้มีส่วนร่วมสร้างมูลค่าให้เศรษฐกิจโดยตรง ด้วยการทำงานและจ่ายเงินสมทบเข้ากองทุนต่าง ๆ ซึ่งเป็นหลักพื้นฐานของความยุติธรรมทางแรงงานที่ควรได้รับจากสังคม อย่างไรก็ตาม สิ่งที่แตกต่างอย่างชัดเจนคือการใช้อำนาจรัฐ เช่น การนั่งบอร์ดบริหารกองทุนของชาติ หรือการโหวตทิศทางนโยบายทางการเงินขนาดใหญ่ ซึ่งถือเป็นการใช้อำนาจสาธารณะของรัฐและเกี่ยวข้องกับอธิปไตยของชาติ การให้สิทธิดังกล่าวแก่แรงงานต่างด้าวที่ไม่ใช่พลเมือง อาจเสี่ยงต่อการละเมิดอธิปไตยของประเทศได้ จึงเกิดเป็นกรอบความคิดที่ว่า การให้สวัสดิการตามหลักมนุษยธรรมและแรงงานนั้น ทำได้และควรทำ เพื่อความเท่าเทียมทางสังคมและความเป็นธรรม ในขณะที่การรักษาอำนาจอธิปไตยตามกฎหมายรัฐธรรมนูญ ต้องสงวนไว้เฉพาะพลเมืองของรัฐนั้น ๆ เพื่อคงความมั่นคงและความเป็นเอกภาพของชาติ เรื่องนี้จึงมิใช่การปฏิเสธสิทธิหรือความเมตตาแต่อย่างใด แต่เป็นการแยกแยะบทบาทและขอบเขตการใช้อำนาจในสังคมให้ชัดเจน เพื่อให้ทุกฝ่ายได้รับความเป็นธรรมอย่างเหมาะสมและถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมเห็นว่ามีความสมเหตุสมผลและเหมาะสมกับบริบทของประเทศไทยในปัจจุบัน