หลายครั้งที่เราเห็นคนรอบตัวหยุดอัพเดตชีวิตลง ทั้งที่เคยโพสต์ทุกวันหรือถ่ายสตอรี่แทบทุกชั่วโมง บางคนอาจคิดว่าเขาเงียบหายไปเพราะอารมณ์ไม่ดีหรือไม่มีอะไรน่าสนใจ แต่ในความเป็นจริงนั้น บางคนเลือกที่จะใช้ชีวิตแบบไม่ทำให้คนอื่นต้องติดตามหรือวัดความสุขด้วยยอดไลก์ เป็นเรื่องดีที่เมื่อโตขึ้น หลายคนเข้าใจว่า การได้ใช้เวลาร่วมกับคนใกล้ชิดหรือทำสิ่งที่ชอบโดยไม่ต้องเปิดเผยสู่โลกออนไลน์คือความสุขที่แท้จริง เช่น การกินของอร่อย การนั่งเล่นกับเพื่อนโดยไม่ต้องกังวลว่าคนอื่นจะมองเห็นหรือไม่ สิ่งเหล่านี้มักมอบความอิ่มเอมใจได้สมบูรณ์แบบกว่าการอัพเดตชีวิตอยู่ตลอดเวลา ในยุคที่เราถูกกระตุ้นให้แชร์เรื่องราวของตัวเองอยู่ตลอด จึงเป็นเรื่องดีที่บางคนเลือกที่จะชะลอและมุ่งเน้นการปฏิสัมพันธ์ในชีวิตจริงโดยไม่จำเป็นต้องใช้มือถือเพื่ออวดหรือเก็บความสุขไว้กับตัวเองมากขึ้น จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการลดเวลาที่ใช้บนโซเชียลมีเดียและหันมาใส่ใจปัจจุบันมากขึ้นทำให้สุขภาพจิตดีขึ้น รวมถึงความสัมพันธ์กับเพื่อนฝูงและครอบครัวก็เข้มแข็งขึ้นด้วย เพราะเราแบ่งปันเวลาคุณภาพมากกว่าการแค่ส่งผ่านภาพหรือข้อความออนไลน์ สุดท้ายนี้ ความสุขไม่ต้องพิสูจน์จากใครนอกจากตัวเราเอง การมีชีวิตอย่างสนุกสนานและเต็มใจในแต่ละวัน คือรางวัลที่ดีที่สุดที่ใครก็ไม่สามารถยึดเอาไปจากเราได้