การสูญเสียบุคคลสำคัญในชุมชนอย่างอดีตผู้ใหญ่บ้านนั้น ถือเป็นเรื่องที่สร้างความเสียใจอย่างลึกซึ้งให้กับคนในพื้นที่ อดีตผู้ใหญ่บ้านไม่เพียงแต่เป็นผู้นำที่ดูแลและช่วยเหลือชาวบ้านเท่านั้น แต่ยังเป็นเสมือนศูนย์กลางของความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในชุมชน ในความทรงจำของคนที่เคยรู้จัก ผู้ใหญ่บ้านมักจะเป็นคนที่เข้าใจปัญหาชาวบ้าน ใส่ใจในความเป็นอยู่และพร้อมจะเข้ามาช่วยเหลือในยามยากลำบาก แม้เวลาจะผ่านไป แต่เรื่องราวและคำสอนที่ได้จากท่านยังคงอยู่ในใจของหลายคน เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม 2550 ทิ้งไว้ซึ่งความรู้สึกโศกเศร้าและความคิดถึงไม่รู้จบ เป็นวันที่ชุมชนได้สูญเสียผู้นำที่เปี่ยมด้วยความเมตตาและความสามารถ แม้ว่ารูปกายจะจากไป แต่จิตวิญญาณและความดีงามที่ท่านได้ทำไว้ยังคงดำเนินต่อไปในทุกกิจกรรมและความสัมพันธ์ของคนในหมู่บ้าน การรำลึกถึงอดีตผู้ใหญ่บ้านอย่างต่อเนื่องจึงไม่ใช่เพียงแค่การระลึกถึงความตาย แต่เป็นการย้ำเตือนถึงบทบาทและคุณค่าของผู้นำท้องถิ่นที่มีต่อสังคม พร้อมเป็นแรงบันดาลใจให้คนรุ่นใหม่ลุกขึ้นมาสืบสานและรักษาความสัมพันธ์อันดีระหว่างคนในชุมชนต่อไป