บ่นอยากลาออกมา 10 ปี

การทำงานในโรงพยาบาลที่ตั้งอยู่ใกล้ทะเลเป็นสิ่งที่ช่วยเติมเต็มความสุขส่วนตัวได้มากกว่าที่คิด เมื่อมองย้อนกลับไป 10 ปีที่แล้วที่รู้สึกอยากลาออก ทว่าเหตุผลหลายอย่างทำให้ยังอยู่ต่อ เช่น บรรยากาศที่ชวนผ่อนคลายของทะเลใกล้ๆ นั้นช่วยบรรเทาความเครียดจากงานที่หนักได้อย่างดี วันลาที่สามารถใช้ได้เต็มที่ ยังทำให้มีเวลาไปพักผ่อนฟื้นฟูตัวเองได้อย่างเต็มที่ ทำให้รู้สึกว่ายังมีความบาลานซ์ระหว่างงานและชีวิตส่วนตัว นอกจากนั้น การขายเวรที่สะดวกและเพื่อนร่วมงานที่อยู่ในเกณฑ์ปกติช่วยลดแรงกดดันที่เกิดจากการทำงานได้มากทีเดียว เมื่อถึงเวลาที่รู้สึกเบื่อหน่าย สามารถคลายเครียดด้วยการนั่งคาเฟ่ยามเย็นซึ่งเป็นกิจกรรมเล็กๆ ที่สร้างความสุขและพักผ่อนได้อย่างดี สิ่งที่ทำให้รู้สึกคุ้มค่าที่สุดคงเป็นโอกาสที่ได้ช่วยเหลือผู้คนในมุมของตัวเอง แม้บางครั้งงานจะหนักแค่ไหน แต่การได้เห็นรอยยิ้มและความรู้สึกขอบคุณจากผู้ป่วยเป็นกำลังใจชั้นดีที่ทำให้ยังอยากอยู่ต่อ นอกจากนี้ การพักอาศัยในแฟรตที่มีความเป็นส่วนตัวก่อให้เกิดความสบายใจและความมั่นคงในชีวิต อีกทั้งยังมีโอกาสเดินทางต่างประเทศเพื่อเติมไฟในความคิดและแรงบันดาลใจ ซึ่งเป็นสิทธิ์ที่ได้รับจากระบบการลาพักผ่อนที่ยืดหยุ่น ถึงแม้บางครั้งจะผูกพันกับระบบและเครื่องสแกนที่จำหน้ายิ้มของเรา จนบางทีคิดว่ายังไม่อยากให้เริ่มต้นใหม่กับที่อื่น ความผูกพันและความคุ้นเคยเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้การลาออกยังดูเป็นเรื่องที่ต้องคิดให้รอบคอบอยู่เสมอ สำหรับใครที่กำลังรู้สึกเหมือนกัน ลองหาจุดสมดุลในงานที่ทำ พร้อมหาเวลาพักเติมพลังหรือทำกิจกรรมที่ชอบ อาจช่วยให้ความรู้สึกหมดไฟค่อยๆ หายไป และเพิ่มแรงฮึดใจในทุกวันได้มากขึ้น