จากประเด็นการกู้เงินเพิ่มเติมถึงห้าแสนล้านบาท ซึ่งกลายเป็นคำถามสำคัญว่าการกู้นี้เพื่อประชาชนจริงหรือไม่ เมื่อปัญหาคอร์รัปชั่นยังคงเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง และไม่มีการแก้ไขอย่างจริงจัง สิ่งที่เห็นคือภาระภาษีที่เพิ่มขึ้นโดยที่ประชาชนไม่ได้รับประโยชน์อย่างแท้จริง ผมเองเคยได้ยินการวิเคราะห์จากหลายฝ่ายว่า "ถ้ายังคอร์รัปชั่นกันแบบนี้ เก็บภาษีเพิ่มเท่าไหร่ กู้อีกเท่าไหร่ก็ไม่พอ" ซึ่งสะท้อนถึงความสิ้นหวังของคนในสังคมที่รับภาระเพิ่ม แต่ผลที่ได้กลับไม่คุ้มค่า สังเกตได้จากการที่เจ้าหน้าที่บางส่วนยังคงใช้ชีวิตหรูหราจากเงินภาษี ขณะที่คนธรรมดาต้องแบกรับภาระหนักขึ้นเรื่อยๆ ผมเห็นว่าการลดรายจ่ายฟุ่มเฟือยในภาครัฐและการตรวจสอบการใช้จ่ายที่เข้มงวดเป็นเรื่องสำคัญ เพราะถ้าไม่เริ่มแก้ตรงนี้ การกู้เงินมหาศาลก็จะเป็นแค่การเพิ่มหนี้โดยไม่แก้ปัญหาที่ต้นเหตุ นอกจากนี้ การเดินตามแบบอย่าง "เนปาลโมเดล" ที่มีการบริหารการเงินและการพัฒนาประเทศอย่างรัดกุม อาจเป็นทางเลือกที่น่าสนใจสำหรับประเทศไทย สุดท้ายแล้ว ความโปร่งใสและการแก้ปัญหาคอร์รัปชั่นต้องมาก่อนการเพิ่มภาระหนี้ เพื่อให้การกู้ยืมเงินครั้งนี้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อประชาชนและประเทศชาติอย่างแท้จริง