จากประสบการณ์ส่วนตัว การที่เราเคยถูกคนใกล้ชิดทำร้ายใจนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะปล่อยวาง แต่มันสำคัญมากที่เราจะต้องเรียนรู้ที่จะไม่ยึดติดกับความเจ็บปวดนั้น เพราะเหมือนกับการที่ถูกงูกัดแล้วเราไม่ควรถามว่าทำไมงูถึงกัด แต่ควรดึงพิษออกจากร่างกายแทน เช่นเดียวกับความเจ็บใจ เราควรดึงสิ่งที่ทำร้ายใจเราออกจากจิตใจ ไม่ใช่เก็บไว้จนมันกัดกินความสุขของเราในระยะยาว การปล่อยวางไม่ใช่เรื่องง่าย แต่การปฏิเสธที่จะคิดซ้ำหรือเก็บเอาความคิดลบมารบกวนตัวเองนั้นเป็นก้าวแรกที่สำคัญ เพราะการหมกมุ่นกับคำถามว่าทำไมใครบางคนทำตัวแบบนั้นกับเรา จะทำให้เราติดอยู่ในวงจรของความทุกข์และเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ ในเวลาที่รู้สึกเจ็บปวด ลองสงบใจ และถามตัวเองว่าความรู้สึกนี้ช่วยเราได้อย่างไร และมันคุ้มค่ากับการเก็บไว้หรือไม่ บ่อยครั้งที่การยอมรับและปล่อยวางสิ่งที่ไม่ดีออกไปทำให้เราเติบโตและเปิดโอกาสให้สิ่งดีๆ เข้ามาในชีวิตมากขึ้น สุดท้าย คนที่เราพบเจอในชีวิตไม่ใช่ทุกคนที่จะดีต่อเรา แต่เมื่อเวลาผ่านไปและเราเรียนรู้ที่จะก้าวเดินต่อไป ตัวเราเองจะพบเจอกับคนดีและสถานการณ์ที่ดีซึ่งเหมาะสมกับเราเสียที และนั่นคือของขวัญที่แท้จริงจากการปล่อยวางและเติบโตในทางที่ถูกต้อง