บันทึกวันแม่ในวันที่แม่ป่วยเป็นมะเร็ง 🩵🤍
สวัสดีวันแม่ค่ะ ในวันที่คุณแม่ป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย
อาจจะมีกลุ่มคนจำนวนน้อยกลุ่มนึงใกล้ตัวที่ทราบแล้ว
ตอนนี้คุณแม่ใกล้จบการรักษาแล้ว
เลยอยากจะเขียนเอาไว้เป็นบันทึกและความทรงจำ
เอาไว้กลับมาอ่านอีก 10-20 ปี
สำหรับใครเข้ามาอ่านอาจจะเป็นแรงบันดาลใจหรือกำลังใจให้ใครได้ ไม่ว่าคุณจะเป็นผู้ป่วยมะเร็งที่กำลังรักษา และญาติของผู้ป ่วยนะคะ
คุณแม่อยู่ในวัยใกล้ 70 ปี และสุขภาพแข็งแรงมาก
ไม่มีโรคประจำตัวอะไรเลย แต่โรคนี้ไม่เลือกว่าคุณจะแข็งแรงแค่ไหน หรืออายุเท่าไหร่ หรือกินดีแค่ไหน ถ้าจะป่วยก็คือป่วยค่ะ
การระมัดระวังในการใช้ชีวิตเป็นสิ่งที่ดีและควรทำต่อไป
เพื่อลดความเสี่ยงในการเกิดโรคนี้นะคะ
ซึ่งกรณีเคสคุณแม่น่าจะเกิดจากกรรมพันธุ์
เพราะพี่น้องคุณแม่ที่ป่วยเสียชีวิต คือด้วยโรคมะเร็งหมดเลย
ฉะนั้นมะเร็งไม่ใช่เรื่องไกลตัวสำหรับบ้านนี้เท่าไหร่
แต่พอมันเกิดขึ้นก็ใช่ว่าจะทำใจกันได้
โดยเฉพาะเมื่อเราพบว่าคุณแม่คือลามไปหมดแล้ว
และเคสคุณแม่คุณหมอแจ้งให้ญาติทำใจในระดับนึงตอนทราบผลด้วยค่ะ
ตอนทราบผลคือต้นปี อยู่ในช่วงที่แนนกำลังงานเยอะมากๆ
อย่างปีที่แล้ว แนนไม่ได้กลับบ้านไปหาพ่อแม่เลย
โฟกัสทำแต่งานเก็บแต่เงิน สุดท้ายเรื่องนี้ก็มาสอนอะไรหลายอย่าง
ว่าวิกฤตมันไม่เคยมาบอกเราว่า เออจะมาแล้วนะแกเตรียมตัวให้ดี มันมาทีมาเลย ตอนแรกโทษตัวเองว่า ทำไมไม่ใช้เวลาอยู่กับเขาให้นานกว่านี้แต่สุดท้ายแม่ก็บอกว่า ถ้าเราไม่ได้เก็บเงินปีที่แล้ว
อาจจะไม่มีเงินมารักษาแม่ และแม่อาจจะตุยไปแล้ว
แม่อาจจะปลอบเราและมองข้อดีในวันที่อาจจะเหลือเวลาใช้ชีวิตอยู่กับเราได้ไม่มาก
การเป็นญาติที่ต้องต่อสู้ไปกับผู้ป่วย ทำให้เราเข้าใจคำว่าชีวิตมากขึ้น คำว่า No Drama เพราะมันไม่มีเวลามาดราม่า
เวลาผ่านไปเร็วมาก ช่วงรักษาเห็นในไลฟ์ เอนเนอจี้ฉ่ำๆ ยิ้มสร้างความสุขให้ทุกคน แต่ความจริงนอนน้อย และเกือบหลับในตอนขับรถตอนกลางวันแสกๆ แต่เราก็ผ่านมาได้ โดยที่ยัง งงว่าผ่านมาได้ยังไง แฟนนอกใจทิ้งแล้วต้องขึ้นไล ฟ์นี่ชิวไปเลย เพราะจำได้เลยว่าตอนแรกที่ทราบผล ตอน 4 ทุ่มต้องกลับมาไลฟ์ต่อ ไม่กล้าแคนเซิลงาน มีลูกค้าชำระเงินคนเดียวน้ำตาจะแตก แต่ต้องเปลี่ยนฟีลดีดดี้ด้าต่อไม่ให้มูสในไลฟ์เสีย แต่วันนั้นมันผ่านมาแล้วจริงๆ
เคยคุยกับครูนุ่น ครูสอนร้องเพลงคนสำคัญท่านหนึ่งในชีวิต
ครูพูดว่า มันเป็นช่วงเวลาที่เราไม่มีแม้แต่เวลาไปดราม่า หรือรู้สึกอะไรกับมันเลย คือจริงมาก เวลาที่ทำงานหาเงิน ดูแลผู้ป่วย กลับไปบ้านฝั่งคุณพ่อ ทำความสะอาดบ้านแทนคุณแม่ ถึงแม้จะทำไม่ค่อยสะอาด 55 กินข้าว ออกกำลังกายด้วยเพราะเราต้องแข็งแรง และนอนน้อยนิด มันเป็นวงจรชีวิตที่แน่น และไม่มีเวลาให้เราได้ทบทวนหรือemotional เลย แต่ไม่ใช่ว่า เราจะไม่ร้องไห้เสียใจ มันผ่านมาตั้งแต่ช่วงแรกๆ และทุกการตัดสินใจที่ยากลำบากวันนั้น มันผ่านมาหมดแล้วจริงๆ
จบเรื่องนี้กลายเป็นว่าเราได้อะไรหลายอย่างจากมันมาก และมันกลับมีคุณค่าที่สุดในชีวิตเลย เราได้กลับมา Balance และใช้ชีวิตมากขึ้น ทุกคนอาจจะเริ่มเห็น นอกจากที่ยังทำงานฉ่ำอยู่แม้จะน้อยลงนิดนึง ก็ได้เอาเวลาไปออกกำลังกาย กินดีขึ้น เริ่มไปเที่ยว เจอและใช้เวลากับเพื่อน รุ่นพี่ รุ่นน้องที่น่ารักมากขึ้น
หรือแอบทักเพื่อนเก่าๆ ไปบ้าง เพราะเราได้รู้สึกถึงคำว่า อาจจะไม่มีโอกาสได้คุยกันอีก เรื่องนี้ทำให้เรารู้ว่า เวลาวิกฤตที่มันยากมาก เราจะเห็นทั้งคนที่ดี และ ไม่ดี กับเรา
ซึ่งคนที่ทำไม่ดีกับเรา เขาก็ไม่ผิด แต่เราก็แค่ no need to focus เพราะเอาเวลาไปโฟกัส และ support คนที่เขาดี กับเราดีกว่า
เพราะชีวิตมันสั้น อาจจะไม่ใช้อายุขัย
แต่คือเวลาที่เราจะได้อยู่กับคนดีดีกับเรา และสิ่งดีดีในชีวิต
สุดท้ายขอบคุณช่วงเวลาที่ผ่ านมา ที่แม่ผ่านมันมาได้
ขอบคุณแม่ที่สู้กับโรคนี้เพื่อทุกคนที่รออยู่ข้างหลังนะคะ
ขอบคุณบอสคุณแฟนที่เป็นคนดีคอยซัพพอร์ตบางวันเห็นแนนจิไม่ไหวจริงๆก็พาแม่ไปโรงพยาบาลแทน ขอบคุณที่ไม่ได้แค่ร่วมสุข และร่วมทุกข์ด้วยกันด้วย ขอบคุณกำลังใจคุณแม่บอสที่ส่งให้คุณแม่แนนตลอด คุณพ่อบอสที่ช่วยแนะนำคุณหมอจิมมี่ให้คำปรึกษาเรื่องการรักษาโรคของคุณแม่ แนนโชคดีมากๆที่ได้เจอบอส และครอบครัวบอสที่น่ารักกับแนนมากๆ
ขอบคุณ เพื่อน รุ่นพี่ รุ่นน้องที่รู้จัก ครูทุกท่าน และลูกศิษย์ สำหรับกำลังใจ ที่เราอาจจะไม่ได้เล่าละเอียดแต่ก็พร้อมส่งให้กำลังใจให้เสมอ
ขอบคุณญาติฝั่งคุณพ่อแม่สำหรับกำลังใจ โดยเฉพาะพี่ติ๊ก ป้าวี ปะป๊าที่ช่วยดูแลคุณแม่ช่วงให้คีโม และพี่นัท พี่ตู่ ที่ไปรับส่งคุณแม่ให้ ในวันที่แนนมีติดงานค่ะ ถ้าไม่มีญาติฝั่งคุณแม่ก็ไม่รู้จะผ่านเหตุการณ์มายังไงเหมือนกัน
ขอบคุณคุณพ่อที่แข็งแรงอยู่บ้านคนเดียวหลายเดือน รอแม่กลับบ้าน อีกนิดเดียว
ขอบคุณงาน อันนี้สำคัญมาก แบรนด์ทุกแบรนด์ ที่จ้างเป็นผู้มีพระคุณ ขอบคุณแบรนด์ที่ยังให้โอกาส ไว้ใจ เชื่อใจ ในการทำงานของแนนเสมอมาค่ะ
สุดท้ายขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนจบค่ะ เพราะยาวมาก
และขอเป็นกำลังใจให้ทั้งผู้ป่วยที่รักษาโรคมะเร็งและญาติผู้ป่วยทุกคน ต่อสู้ชนะจนจบ circle การรักษา แต่ไม่ว่าคุณจะสู้ชนะหรือไม่
คุณเก่งมากๆแล้วค่ะในการเดินทางครั้งนี้
อ่านเสร็จ อย่าลืมไปกอดคนที่คุณรักข้างๆนะคะ
Happy Mother’s day 2025
การเผชิญกับโรคมะเร็งระยะสุดท้ายของแม่ถือเป็นบทเรียนชีวิตที่ลึกซึ้งและเปี่ยมด้วยความหมายมากมาย โดยเฉพาะเมื่อปัจจัยทางกรรมพันธุ์มีส่วนเกี่ยวข้อง ทำให้ต้องเข้าใจและตระหนักถึงความเสี่ยงของโรคนี้ในครอบครัว นอกจากการรักษาทางการแพทย์ที่สำคัญแล้ว การดูแลจิตใจของผู้ป่วยและญาติก็มีความจำเป็นมากไม่แพ้กัน การแบ่งปันเรื่องราวเช่นนี้มีบทบาทสำคัญในการสร้างแรงบันดาลใจและสนับสนุนจิตใจให้แก่ผู้ป่วยและครอบครัวที่กำลังต่อสู้กับโรคมะเร็ง เพราะความเข้มแข็งของจิตใจ จะช่วยให้การรักษาและการฟื้นฟูมีคุณภาพมากขึ้น นอกจากนี้ การมีเครือข่ายสนับสนุนที่ดี ทั้งจากครอบครัว เพื่อนฝูง และคนรอบข้าง จะช่วยลดภาระทางจิตใจ ให้อารมณ์ของผู้ป่วยและญาติได้สงบและเข้มแข็งกว่าเดิม บทเรียนสำคัญจากประสบการณ์นี้คือ การวางแผนใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง และให้ความสำคัญกับการดูแลสุขภาพ รวมถึงการตรวจสุขภาพเป็นประจำเพื่อป้องกันและจับโรคตั้งแต่เนิ่นๆ ในกรณีที่มีประวัติกรรมพันธุ์ อาจพิจารณาปรึกษาแพทย์เพื่อทำการตรวจเชิงลึกหรือแนวทางป้องกันเพิ่มเติมได้ ขณะเดียวกันก็ต้องเตรียมพร้อมใจให้สามารถรับมือกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นโดยไม่เสียสมดุลทางอารมณ์ การมอบความรัก ความเข้าใจ และกำลังใจอย่างไม่มีเงื่อนไข เป็นสิ่งสำคัญที่สุดในช่วงเวลาที่แม่ป่วย ทุกคำพูดและการกระทำที่แสดงออกถึงความสนับสนุน จะช่วยให้ทุกคนรู้สึกมีพลังในการสู้ต่อไป และยังช่วยเติมเต็มความสัมพันธ์ในครอบครัวให้อบอุ่นและแนบแน่นยิ่งขึ้น สุดท้ายนี้ ขอเน้นย้ำความสำคัญของการแสดงออกถึงความรักต่อคนที่คุณรัก ไม่ว่าจะเป็นโอกาสวันแม่ หรือวันธรรมดาทั่วไป เพราะชีวิตนั้นเปราะบางและเวลาที่มีร่วมกันอาจไม่ได้ยาวนานอย่างที่คิด การกอด การให้กำลังใจ และการอยู่เคียงข้างกัน คือสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับทุกคนที่กำลังต่อสู้กับมะเร็งระยะสุดท้ายหรือโรคร้ายใดๆ กำลังใจจากบทความนี้ขอส่งมอบพลังและความเข้มแข็งให้กับทุกท่านอย่างแท้จริง
เป็นกำลังใจให้นะคะ เก่งมากๆเลยค่ะ