💖 Long in love with a young prince. 👑
Happy birthday, 🎂 little prince, baby.
I don't remember when I liked this literature, maybe high school or university, but I know it's a book that I want to reread at a different age to discover the changing aspects and feelings of life experience.
As a child, a fox is an important memory.
🦊 "If you ever come at 4: 00, about 3: 00, I'm happy."
🦊 "The time you spend on your roses makes them more valuable."
💬 He talks about relationships through these classic sentences.
And at the age of 27,
That's why I understood the meaning of bonding more.
Back then, I looked at roses.
It's just a wayward flower. 🌹
Today she feels that she represents someone who loves but cannot communicate love, and the young prince loves but is too young to understand that love.
Before they know each other's worth, they have to set out, grow, learn later, and then relive the bond, the goodness, the happiness they once shared.
"If we meet, let us be old enough that day to never leave again."
It's the song I wanted to give them. 💞
Another incredibly prominent character in this reading is "The Lantern." 🏮
Because now I'm starting to understand the repetition of every day, the sometimes machine-like lifestyle, and I'm forgetting to question what we're doing.
But the little prince saw that the lamp-taker was the only one who didn't just care about himself.
✨ What we're doing? Yeah, that doesn't mean anything. ✨
At the same time, I can't help but ask myself if what I'm doing is still taking me in the direction I want to be.
Maybe a good book doesn't give you an immediate answer.
But it will gradually reveal its meaning according to the reader's life experience. 📖
And that's probably why I still want to read the little prince again at 35, 45, or 60 to see what I can see today. 🙃
เจ้าชายน้อยเป็นหนังสือที่ผมเองก็อ่านแล้วอ่านอีกจนรู้สึกได้ถึงการเติบโตของตัวเองตามแต่ละช่วงวัย การที่เจ้าชายน้อยพูดถึงความรักผ่านดอกกุหลาบและมิตรภาพกับสุนัขจิ้งจอก ทำให้ผมเกิดความคิดว่า ความรักและความผูกพันไม่ได้เป็นเรื่องที่เข้าใจง่าย ๆ ต้องผ่านการเรียนรู้และเติบโตจริง ๆ เท่านั้นจึงจะเข้าใจได้ลึกซึ้ง ยิ่งไปกว่านั้น ตัวละครอย่างคนจุดโคมที่ทำหน้าที่ซ้ำ ๆ ทุกวันนั้น สะท้อนให้ผมเห็นว่าบางครั้งชีวิตคนเราก็ดำเนินไปอย่างอัตโนมัติเหมือนเครื่องจักร จนลืมถามตัวเองว่า เรากำลังทำสิ่งเหล่านั้นไปเพื่ออะไรและมีความหมายอย่างไร เมื่ออ่านเจ้าชายน้อยในตอนนี้ ผมพยายามตอบคำถามนี้และได้ข้อคิดว่า "สิ่งที่เราทำ แม้จะเป็นเรื่องเดิมซ้ำ ๆ หากสอดแทรกความตั้งใจและความหมายที่แท้จริง มันก็ยังคงมีค่าต่อชีวิต" นอกจากนี้ ความเป็นเด็กและความอ่อนเยาว์ของเจ้าชายน้อยยังทำให้ผมนึกถึงการเรียนรู้เกี่ยวกับความรักที่ไม่สมบูรณ์แบบในวัยหนุ่มสาว ที่ครั้งหนึ่งอาจมองว่าความรักคือความงามเพียงผิวเผิน เกิดความเข้าใจผิด แต่เมื่อเวลาผ่านไปเราจะเข้าใจว่าความรักนั้นซับซ้อนและลึกซึ้งกว่าที่คิดผู้เขียนกล่าวว่า การเติบโตและประสบการณ์ชีวิตช่วยให้เข้าใจความหมายของความรักและความผูกพันได้ดีขึ้น ผมเองก็มีประสบการณ์คล้ายกัน การยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบของความรักและคนรอบข้าง ทำให้ชีวิตน่ารักและมีคุณค่ามากขึ้น การกลับมาอ่านเจ้าชายน้อยในแต่ละวัย จะเห็นถึงแง่มุมและความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลงไปตามประสบการณ์ชีวิตของตนเองเหมือนกับที่ผู้เขียนกล่าวไว้ ทำให้อยากแนะนำให้ทุกคนลองอ่านวรรณกรรมนี้ซ้ำ ๆ เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องราวสำหรับเด็ก แต่เป็นแหล่งแรงบันดาลใจและบทเรียนชีวิตที่ไม่มีวันจบ
