จากประสบการณ์ส่วนตัวและการสังเกตสังคมรอบตัว ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่างคนในกลุ่มหรือชุมชนเดียวกันมักสร้างความเสียหายมากกว่าผลประโยชน์ จริงอยู่ที่บางคนอาจจะได้ประโยชน์ชั่วคราวจากสถานการณ์แบบนี้ แต่มันก็แลกมาด้วยความเหนื่อยหน่ายและการแตกแยกที่ยากจะแก้ไข หลายครั้งที่เห็นคนพูดว่า “เหนื่อยว่ะ” หรือ “ไม่เข้าใจ..เขาทำไปทำไม” สะท้อนให้เห็นถึงความรู้สึกท้อแท้และสงสัยในเหตุผลของความขัดแย้ง ทุกอย่างเหมือนเป็นการชดใช้กรรม แต่คำถามที่น่าสนใจคือเราจะสามารถเรียนรู้อะไรจากเหตุการณ์เหล่านี้ได้? ความใจเย็นและการเปิดใจรับฟังกันเป็นทางออกที่ดี การมีใจที่กว้างขวางกว่า นอกจากจะช่วยลดการทะเลาะเบาะแว้งแล้วยังช่วยให้สังคมเข้มแข็งขึ้น เพราะเมื่อเรามองเห็นว่าใครกันแน่ที่ได้รับผลประโยชน์จากความขัดแย้งนั้น อาจจะเป็นกลุ่มคนหรือองค์กรที่ต้องการให้เกิดความแตกแยกเพื่อจุดประสงค์ของตัวเอง นอกจากนี้ การป้องกันไม่ให้โดนเอาเปรียบก็เป็นเรื่องสำคัญ เราควรตั้งคำถามและรับรู้ถึงความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากความไม่เป็นธรรมในสังคม เพื่อไม่ให้ตกเป็นเหยื่อของความขัดแย้งที่ทำให้ใครบางคนได้เปรียบโดยไม่ยุติธรรม สุดท้าย ความเข้าใจและการแก้ไขปัญหาด้วยความรู้สึกเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ไม่ใช่การเอาคืนด้วยความโกรธแค้นจะช่วยนำพาสังคมไปในทิศทางที่ดีกว่า พร้อมกับการสร้างพื้นที่ของการสนทนาอย่างสร้างสรรค์และเปิดใจอย่างแท้จริง นั่นจึงเป็นหนทางที่ยั่งยืนในการลดปัญหาการฆ่ากันเองและสร้างสังคมที่เข้มแข็งและสงบสุขขึ้นจริงๆ