🌿 If you don't believe yourself better... try to listen to others. 💗💗💗
🌿 If you don't believe yourself better... try to listen to others.
Sometimes we try to be too strong on our own.
Thought I had to fix everything alone.
Must stand
Gotta get through it myself.
But the truth is...
Humans are not made to take everything alone.
Voices from other people sometimes
Could be a "new door."
That we can't see on the day our hearts close
Could be a "little flashlight."
That allows us to see the way we are lost.
Or maybe just a short quote.
But it makes us understand something.
That we've been overlooking for a long time. 💛
Listening is not being weak.
But it is to open up new areas.
Let yourself grow wider than ever. 🍃
วันจันทร์ทีไร ฉันชอบเริ่มเช้าด้วยโหมด “หลับตาพริ้ม” สัก 10–30 วินาที เหมือนกดรีเซ็ตใจตัวเองก่อนเปิดแชต/เมล งานยังอยู่เหมือนเดิม แต่ความตึงในหัวลดลง แล้วค่อย ๆ กลับมามองวันใหม่แบบอ่อนโยนขึ้น ถ้าใครกำลังหาแคปชั่นหรือข้อความ “สวัสดีวันจันทร์ น่ารัก” ไว้ส่งให้เพื่อน/คนรัก ฉันมักใช้ประโยคสั้น ๆ แนวให้กำลังใจ (ไม่ต้องสอน ไม่ต้องดราม่า) แล้วเติมความหมายเรื่อง “การเปิดใจฟัง” ลงไปนิดเดียว เพราะบางทีวันจันทร์ไม่ต้องการคำปลุกไฟใหญ่ ๆ แค่คำพูดที่ทำให้เราหายใจโล่งก็พอ ไอเดียข้อความสั้น ๆ ที่ฉันใช้บ่อย (ปรับได้ตามสไตล์คุณ) - “สวัสดีวันจันทร์น่ารัก ๆ หลับตาพริ้มแป๊บ แล้วค่อยเริ่มใหม่เนอะ” - “เริ่มสัปดาห์แบบเบา ๆ วันนี้ถ้าไม่ไหว ลองคุยกับใครสักคนได้เสมอ” - “วันจันทร์นี้ ขอให้ใจเราใจดีกับตัวเองก่อน” - “เหนื่อยได้ แต่อย่าลุยคนเดียว เปิดใจรับฟังกันได้นะ” อีกอย่างที่ฉันสังเกตคือ คำว่า “หลับตาพริ้ม” ให้ภาพจำที่นุ่มมาก เหมาะกับภาพการ์ตูนโทนชมพู หรือภาพสวัสดีวันจันทร์แบบมินิมอล พอรวมกับข้อความแนว “ลองเปิดใจรับฟังคนอื่นดู” มันทำให้โพสต์ดูอบอุ่นขึ้น และคนอ่านรู้สึกว่าเราไม่ได้บอกให้เขา ‘ต้องเข้มแข็ง’ แต่กำลังชวนให้ ‘พัก’ และ ‘รับความช่วยเหลือ’ ได้ ถ้าวันไหนรู้สึกตัน ๆ ลองทำ 3 ขั้นตอนนี้ก่อนเริ่มงาน (ฉันทำแล้วเวิร์ก) 1) หลับตาพริ้ม หายใจเข้าลึก ๆ 3 ครั้ง 2) พิมพ์/ส่ง “สวัสดีวันจันทร์น่ารัก ๆ” ให้คนที่ไว้ใจสักคน 3) ถ้าใจยังหนัก ให้ถามตัวเองว่า “วันนี้ฉันอยากให้ใครรับฟังฉัน 5 นาที?” แล้วทักไปเลย สุดท้าย การฟังไม่ใช่ความอ่อนแอจริง ๆ นะ สำหรับฉันมันคือการเปิดประตูบานใหม่ให้ตัวเอง โดยเฉพาะเช้าวันจันทร์ที่เรามักเผลอคิดว่าต้องไหวคนเดียวเสมอ