เหนือเงาอำนาจ
https://www.tunwalai.com/story/730662
เสียงปืนดังสนั่นขึ้นนัดแรก
กระสุนเจาะกลางเป้าพอดี
ฉื่อหลินไม่หยุด เขาเหนี่ยวไกต่อทันที
ปัง! ปัง! ปัง!
ทุกนัดแม่นยำจนแทบซ้อนจุดเดิม
กล้ามเนื้อแขนใต้เสื้อเชิ้ตขยับตึงเครียดเล็กน้อย ขากรรไกรคมเกร็งแน่นราวกับกำลังระบายอะไรบางอย่างผ่านแรงลั่นไก
แต่ยิ่งยิง… ใจกลับยิ่งไม่สงบ
ภาพเมิ่งฮวายังคงโผล่ขึ้นมาไม่หยุด
“คุณไม่ชอบให้ฉันอยู่กับเ ขาเหรอคะ”
เสียงใสนั้นดังวนอยู่ในหัวเขาชัดเจน
ฉื่อหลินหรี่ตาลง ก่อนเหนี่ยวไกอีกครั้งแรงกว่าเดิม
ปัง!
คราวนี้กระสุนเฉียดขอบเป้าไปเล็กน้อย
ลูกน้องด้านหลังถึงกับนิ่ง
นานมากแล้วที่เขาไม่พลาด
ฉื่อหลินลดปืนลงช้า ๆ ลมหายใจหนักขึ้นนิดหนึ่ง เขาก้มมองมือตัวเองเงียบ ๆ
หงุดหงิด
ทั้งที่ควรปล่อยผ่านเรื่องไร้สาระแบบนี้ไปได้ตั้งแต่แรก
เด็กผู้หญิงคนหนึ่งจะไปไหน อยู่กับใคร มันเกี่ยวอะไรกับเขา
แต่แค่คิดถึงรอยยิ้มของเธอตอนอยู่กับฉื่ออัน…
เขาก็รู้สึกเย็นในอกอย่างประหลาด
“บ้าชะมัด”
เสียงทุ้มสบถต่ำ ๆ เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี
ลูกน้องที่ยืนอยู่ไกล ๆ รีบก้มหน้าทันที ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจดัง
ฉื่อหลินยกมือปลดกระดุมคอเสื้อออกหนึ่งเม็ด รู้สึกอึดอัดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
























































