3 good days, 4 sad days
The first book to read ends in 2026.
"Three good days, four sad days."
Bought to be in the pickle pile for many years
Because I wanted to understand more about it.
The book Pee Sai is easy to read. Visualize along.
Besides telling me the trigger.
Accept the abyss in life
Admit that sometimes we act according to every hat that is not worn well.
Admit that if I can't, I have to ask for help.
But my favorite page is
Page 124
In other words, the disease makes some sick people feel VIP.
Some people do not want to know who is sick because of fear that they are already difficult to act, do not want to accommodate unpredictable emotions, can not talk, stop talking
But the sick should tell their symptoms and emotions to those close to them, reminding them that it's too much, others can't start.
No, everyone, just one person we can trust that if this person tells, his words will bring us back from darkness.
Thank you for having those people in life.
เมื่อได้อ่านหนังสือ ‘3 วันดี 4 วันเศร้า’ ผมยิ่งเข้าใจว่าโรคซึมเศร้านั้นไม่ได้เป็นแค่ความเศร้าธรรมดา แต่เป็นสภาวะที่ซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา บางวันเราก็ดี บางวันก็รู้สึกแย่ สมกับชื่อหนังสือที่บอกว่า “สามวันดีสี่วันเศร้า” การมีอารมณ์ที่ผันผวนเหล่านี้ทำให้ผู้ป่วยต้องสวมหมวกหลายใบในชีวิตประจำวัน ทั้งในบทบาทของครอบครัว เพื่อน และการทำงาน ซึ่งบางครั้งก็ทำหน้าที่เหล่านั้นได้ไม่เต็มที่และส่งผลต่อความรู้สึกผิดในใจ ที่สำคัญคือการเปิดใจและยอมรับความเป็นจริงของตัวเอง รวมถึงการกล้าขอความช่วยเหลือเมื่อรู้สึกว่าไม่ไหว การมีคนที่เข้าใจและคอยเป็นที่พึ่งในวันที่อารมณ์ตกต่ำกลายเป็นเรื่องสำคัญมาก หนังสือเล่มนี้ยังชี้ให้เห็นว่าผู้ป่วยซึมเศร้าไม่ควรเก็บตัวหรือกลัวการบอกเล่าสภาพอารมณ์ เพราะการพูดคุยและการได้รับความเข้าใจจากคนใกล้ชิด จะช่วยให้รู้จักวางแผนดูแลตัวเองและลดโอกาสเกิดภาวะหนักขึ้น ส่วนประเด็นที่น่าสนใจคือความรู้สึกที่คนป่วยบางคนกลายเป็น VIP เพราะได้รับความเอาใจใส่เป็นพิเศษ ในขณะที่บางคนก็ถูกสังคมรอบข้างเข้าใจผิด จนต้องตัดขาดจากความสัมพันธ์ นี่แสดงให้เห็นว่าความเข้าใจและทัศนคติของคนใกล้ชิดมีผลต่อการฟื้นตัวอย่างมาก สำหรับใครที่กำลังประสบปัญหาเดียวกัน การอ่านหนังสือ ‘3 วันดี 4 วันเศร้า’ สามารถช่วยให้เข้าใจตัวเองและเห็นว่าการมีขึ้นมีลงเป็นเรื่องปกติ และไม่ได้หมายความว่าเราอ่อนแอ แต่คือการเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับโรคอย่างมีสติและความหวังว่าจะดีขึ้นได้ในวันข้างหน้า