จากประสบการณ์ส่วนตัว การอยู่ในที่ที่ไม่มีคนเห็นค่า มักทำให้เรารู้สึกเหนื่อยและท้อแท้ โดยเฉพาะเมื่อความพยายามและคุณค่าที่เราแสดงออกไม่ได้รับการตอบรับหรือยอมรับเลยแม้แต่น้อย การเลือกที่จะไม่อยู่นานเพียงนาทีเดียวนั้น เป็นการปกป้องจิตใจและสร้างพื้นที่ให้ตัวเองได้เติบโตในที่ที่มีคนเห็นคุณค่าและพร้อมสนับสนุนเรา ไม่ว่าจะเป็นในความสัมพันธ์ การทำงาน หรือสภาพแวดล้อมรอบตัว การรู้จักลุกขึ้นจากสถานการณ์ที่ทำให้เรารู้สึกด้อยค่า เป็นการรักตัวเองในแบบที่แท้จริงและหลีกเลี่ยงความรู้สึกเชิงลบที่จะส่งผลเสียต่อสุขภาพจิต นอกจากนี้ยังช่วยให้เราหันไปหาสิ่งที่มีความหมายและสร้างสรรค์ในชีวิตได้มากขึ้น แนะนำให้ลองสะท้อนความรู้สึกและประเมินว่าที่ๆเราอยู่มีการสนับสนุน และให้ความเคารพในตัวเราหรือไม่ ถ้าไม่ การปล่อยวางและเดินออกมาเพื่อค้นหาที่ใหม่อาจเป็นทางเลือกที่ดี ด้วยความเข้าใจและเห็นคุณค่าในตัวเองและผู้อื่นเท่านั้นที่จะทำให้เราพบกับความสุขที่แท้จริง