เรื่องราวที่พูดถึงความรู้สึกระหว่างการเป็นคนเจ้าชู้กับความบ้าคลั่งในแง่ของอารมณ์และการแสดงออกนั้น สำหรับผมแล้วมันสะท้อนถึงความซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกตัวเองอย่างหนึ่ง บางครั้งการยอมรับว่าตัวเองแตกต่าง หรือไม่เป็นไปตามมาตรฐานทั่วไป ก็ทำให้เรามีความสุขและอิสระในการใช้ชีวิตมากขึ้น ผมเองเคยลองเปรียบเทียบตัวเองกับคนที่เจ้าชู้ เพราะในตอนแรกมันดูเหมือนเป็นการมีเสน่ห์และได้รับการยอมรับจากหลายๆ คน แต่พอมองลึกๆ กลับรู้สึกว่าความเจ้าชู้นั้นอาจทำให้เราเสียความจริงใจและความสัมพันธ์แท้จริงได้ ในขณะที่ถ้าจะบ้าอย่างเต็มที่แบบไม่ต้องกังวลหรือปิดบังอะไรเลย มันกลับทำให้ผมรู้สึกได้รับอิสรภาพและได้แสดงตนเองอย่างแท้จริง ซึ่งอาจจะดูแปลกตาหรือก็ทำให้คนรอบข้างยิ้มตามได้ด้วย ดังนั้นคำพูดนี้จึงไม่ใช่แค่การเปรียบเปรย แต่เป็นการสื่อสารความรู้สึกลึกซึ้งของความเป็นตัวเองที่พร้อมจะยอมรับทั้งข้อดีและข้อเสียในแบบที่เราเป็นจริงๆ ใครที่กำลังรู้สึกสับสนหรือกลัวที่จะเปิดเผยตัวตน ลองคิดแบบนี้ดูนะครับ บางครั้งการเป็นตัวเองเต็มที่นั้นคือสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีความสุขมากที่สุด