เหตุการณ์นี้ทำให้ตนคิดได้ว่าปัญหาภายในครอบครัวที่ซับซ้อน โดยเฉพาะเมื่อมีความพิการหรือตาบอด อาจทำให้ผู้ได้รับผลกระทบเกิดความหวาดกลัวและเครียดสะสมจนหนีกลับออกจากบ้านโดยไม่บอกกล่าว ซึ่งหากไม่มีการดูแลทางสุขภาพจิตอย่างใกล้ชิด อาจเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันตามมาได้ จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยได้พบเจอในชุมชนเล็กๆ การพบว่าคนในครอบครัวมีพฤติกรรมหวาดระแวงหรือวิตกกังวลมากเกินไป ต้องใช้วิธีพูดคุยและเข้าใจความรู้สึกอย่างอ่อนโยน รวมถึงส่งเสริมให้เข้าถึงการรักษาสุขภาพจิต เช่น นักจิตวิทยาหรือผู้ให้คำปรึกษาทางใจ เพราะหลายครั้งความหวาดกลัวนี้มีสาเหตุจากปัญหาทางอารมณ์หรือความเจ็บปวดในใจที่ไม่เคยได้รับการแก้ไข ในกรณีของพ่อตาบอดที่อำเภอศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์นี้ ยังสะท้อนถึงความจำเป็นของชุมชนและครอบครัวที่จะต้องสร้างความอบอุ่นและความมั่นคงใจให้กับผู้พิการอย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งเฝ้าระวังปัญหาสุขภาพจิตที่อาจเกิดขึ้น เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดโศกนาฏกรรมซ้ำอีกในอนาคต