あなたは12月のブルーを感じていますか?あなたはこの状態ですか?

ถ้าคุณกำลังรู้สึก “December Blue” อยู่เหมือนกัน ขอบอกว่าไม่ได้แปลว่าคุณอ่อนแอเลยนะคะ สำหรับฉันเดือนธันวาเป็นเดือนที่มีความทรงจำหนักๆ พอกลับมาถึงช่วงเวลาเดิมร่างกายกับใจก็เหมือนตั้งโหมดหม่นเองอัตโนมัติ บางวันตื่นมาก็รู้สึกอึมครึม เหนื่อยง่าย ไม่อยากคุยกับใคร และไม่ค่อยมีแรงทำสิ่งที่เคยชอบ จากที่อ่านและสังเกตตัวเอง “December Blue” มักคล้ายอาการซึมเศร้าตามฤดูกาล (SAD) หรืออย่างน้อยก็เป็นภาวะใจตกเพราะแสงน้อย อากาศเย็น กิจกรรมกลางแจ้งลดลง รวมถึงเทศกาลปลายปีที่ทำให้คนเหงากว่าเดิม โดยเฉพาะคนที่มีเรื่องสูญเสียหรือความทรงจำเจ็บๆ ในเดือนนี้ สิ่งที่ฉันทำแล้วช่วยได้ (ไม่ใช่การรักษาแทนแพทย์นะคะ แต่เป็นวิธีประคองใจแบบวันต่อวัน) 1) ทำ “ตารางเล็กๆ” ให้ชีวิตมีจังหวะ ช่วงที่ใจหม่น ฉันจะไม่ตั้งเป้าหมายใหญ่ แต่ตั้งเป้าเล็กมาก เช่น อาบน้ำให้เสร็จ เดินยืดเส้น 10 นาที กินข้าวให้ครบ 2 มื้อ ทำได้ก็ให้เครดิตตัวเอง 2) เก็บแสงให้ร่างกาย ถ้าเป็นไปได้ ฉันจะออกไปโดนแดดอ่อนๆ ตอนเช้า หรืออย่างน้อยนั่งใกล้หน้าต่าง เปิดม่านให้ห้องสว่างขึ้น การได้แสงธรรมชาติช่วยให้หัวโล่งขึ้นจริงๆ 3) ลดการอยู่ลำพังแบบเงียบๆ นานเกินไป ฉันจะส่งข้อความหาคนที่ไว้ใจ แค่บอกว่า “วันนี้ใจไม่ค่อยดี ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม” ไม่ต้องเล่าลึกก็ได้ แค่มีคนรับรู้ว่าเรากำลังผ่านอะไรอยู่ก็เบาลง 4) ใช้ “สีสัน” ช่วยบำรุงใจ ช่วงนี้ฉันชอบมองดอกไม้ โดยเฉพาะดอกกุหลาบสีส้มอมชมพูหรือกุหลาบสีแดง พอได้เห็นดอกบานกับใบสีเขียวสดๆ เหมือนใจได้พักจากความคิดหม่นๆ ถ้าไม่มีเวลาออกไปไหน ลองตั้งรูปดอกไม้เป็นวอลเปเปอร์ หรือซื้อดอกเล็กๆ มาวางข้างโต๊ะก็ช่วยได้นะคะ 5) ดูแลการนอนและคาเฟอีนแบบอ่อนโยน ยิ่งนอนน้อย ใจยิ่งไวต่อความเศร้า ฉันพยายามเข้านอนให้เป็นเวลา ลดกาแฟช่วงบ่าย และถ้าวันไหนนอนไม่ดี จะไม่ดุตัวเอง แต่ชดเชยด้วยการงีบสั้นๆ 6) สังเกตสัญญาณที่ควรขอความช่วยเหลือ ถ้าความเศร้านานเกิน 2 สัปดาห์ กระทบการกิน-นอน-งาน หรือมีความคิดทำร้ายตัวเอง แนะนำให้คุยกับผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตนะคะ การขอความช่วยเหลือเป็นความกล้าหาญมากๆ สุดท้ายอยากกอดผ่านตัวอักษรค่ะ เดือนธันวาอาจหนักสำหรับหลายคน แต่เราไม่จำเป็นต้องผ่านมันคนเดียว ลองให้ตัวเองมี “แสงเล็กๆ” ในแต่ละวัน ไม่ว่าจะเป็นแดดอุ่นๆ ดอกกุหลาบสวยๆ หรือข้อความสั้นๆ จากคนที่รัก เดี๋ยวเดือนนี้ก็จะค่อยๆ ผ่านไปจริงๆ