ชีวิตของแต่ละคนต่างมีช่วงเวลาที่ต้องพบเจอกับความเจ็บปวดและความทุกข์ใจ ซึ่งบางคนอาจไม่เคยคิดว่าจะหันหน้าเข้าวัดเพื่อขอคำปลอบโยนหรือบรรเทาใจเหมือนที่ฉันได้ทำในวัย 26 ปี ในช่วงเวลาที่หนักหน่วงนี้ ฉันเลือกไปวัดเพราะต้องการพื้นที่ปลอดภัยเหมือนบ้านหลังหนึ่ง ที่ซึ่งฉันสามารถพูดความในใจออกมาโดยไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครไม่เชื่อ เหมือนที่ใน OCR บันทึกไว้ "เป็นพื้นที่ปลอดภัยที่สุด" ความรู้สึกอยากขอพรให้ตัวเองหลุดพ้นจากความทุกข์นั้น เป็นสิ่งที่ทุกคนสามารถเข้าใจได้ แม้จะดูอ่อนแอในสายตาคนอื่น ฉันได้ขออโหสิกรรมให้กับทุกความเจ็บปวดที่เคยถูกทำร้ายจากความสัมพันธ์ที่คิดว่าเลือกแล้วว่าจะดีที่สุด แต่กลับกลายเป็นบ่วงที่ผูกติดจิตใจ การตัดเวรตัดกรรม และการเลือกเดินคนเดียวเป็นการตัดสินใจที่สำคัญ เพราะฉันเชื่อว่าความสุขและการรักตัวเองเป็นสิ่งที่ควรตั้งเป็นที่ตั้งมากกว่าความรักที่แลกมาด้วยความทุกข์ สำหรับใครที่กำลังเผชิญกับความรู้สึกเหมือนกับฉัน อยากแนะนำให้ลองหาเวลาเข้าวัดหรือหาพื้นที่ปลอดภัยให้กับตัวเองเพื่อได้ระบายและค้นพบความสงบใจ ความรักที่แท้จริงคือการรักตัวเองก่อนเสมอ และเชื่อมั่นว่าเราจะผ่านช่วงเวลายากลำบากนี้ไปได้ด้วยความเข้มแข็ง