🖤 We never remember a really happy day.

การที่เรารู้สึกว่ายังไม่เคยได้เจอความสุขจริงๆ นั้น เป็นความรู้สึกที่หลายคนเผชิญเหมือนกัน จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยสงสัยและค้นหาความสุขที่แท้จริงมานานเหมือนกัน ความสุขไม่ได้หมายความว่าต้องยิ้มอยู่ตลอดเวลา หรือมีแต่เรื่องราวดีๆ อยู่เสมอ แต่เป็นเรื่องของการยอมรับความรู้สึกในทุกช่วงเวลาของชีวิต ในบางวันที่ดูเหมือนไม่มีอะไรดีเลย ความสุขอาจมาในรูปแบบของการพักผ่อนสั้นๆ รู้สึกได้ถึงความสงบภายใน หรือการได้พูดคุยกับคนที่เข้าใจเราอย่างแท้จริง ความพยายามที่เราลงไป ทั้งพยายามเป็นคนดี พยายามทำให้ทุกอย่างโอเค บางครั้งอาจทำให้เรารู้สึกเหนื่อยล้าและห่างไกลจากความสุขแท้จริง เพราะว่าความสุขไม่ได้มาจากการตอบสนองความคาดหวังของคนอื่น แต่มาจากการเชื่อมต่อกับตัวเอง ลองหยุดและถามใจตัวเองดูว่า "สิ่งใดที่ทำให้เรารู้สึกเบาลง" หรือ "ช่วงเวลาไหนที่เราเคยรู้สึกสบายใจจริงๆ" อาจจะเป็นเรื่องเล็กๆ อย่างการเดินเล่นในสวน หรือการนั่งฟังเพลงที่ชอบ สิ่งเหล่านี้บางครั้งเป็นสะพานเชื่อมสู่ความสุขที่แท้จริงที่ซ่อนอยู่ในชีวิตประจำวัน ผมคิดว่าสำคัญที่สุดคือการให้เวลาตัวเอง ไม่ต้องเร่งรีบ ไม่ต้องพยายามมากเกินไปที่จะเป็นคนดีหรือเป็นที่รักของทุกคน เพราะความสุขไม่ใช่การบรรลุเป้าหมายภายนอก แต่คือความสงบและเต็มใจอยู่กับตัวเองในทุกสถานการณ์ หากวันนี้คุณยังไม่เจอความสุขที่แท้จริง ก็ไม่เป็นไร เพราะชีวิตเป็นการเดินทางที่มีทั้งวันดีและวันเหนื่อย การยอมรับความรู้สึกและไม่ยอมแพ้จะช่วยให้คุณพบกับวันที่ความสุขจริงๆ มาเยือน และวันนั้นอาจจะเป็นวันที่คุณจำมันได้อย่างชัดเจนที่สุด