back to the cassette ตลับนี้ของเธอ 📼

จะเป็นยังไงถ้าอยู่ๆวันนึงเราตื่นขึ้นมาและพบว่าตัวเราย้อนเวลากลับไปในปี พ.ศ. 2546 ⌛️

📼เรื่องราวเริ่มต้นที่ ‘เพียงเธอ’ เกย์รับเจนซีแห่งยุคปี 2568 ได้ไปพบกับตลับเทปที่มีชื่อของตัวเองเขียนติดไว้บนหน้าปก ด้วยความสงสัยว่าในเทปตลับนั้นมีอะไรบันทึกไว้อยู่จึงได้ทำการเปิดฟังและเผลอหลับไป ตื่นมาอีกทีพบว่าตัวเองได้ย้อยเวลากลับมาในปี 2546 ซึ่งห่างจากปีปัจจุบันถึง 22 ปี

📷วัยรุ่นเจนซีถึงกับกุมขมับเพราะไม่รู้ว่าจะหาทางกลับไปได้ยังไง แต่โชคชะตาก็ไม่ได้ใจร้ายกับเพียงเธอสักเท่าไหร่นักเพราะเธอได้รับการช่วยเหลือจากป้าข้างบ้านที่เหมือนดังนางฟ้ามาโปรด

นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เพียงเธอได้เจอกับ ‘คาสเซ็ต’ ลูกชายป้าข้างบ้าน ชายแท้ หนุ่มหล่อ ผิวแทนสุดคมเข้ม แต่ดันปากปีจอ เเรกเจอก็เรียกว่าตุ๊ด แซวเพียงเธอให้รำคาญใจอยู่เสมอ

📼คาสเซ็ตหนุ่มหล่อผู้ไม่เคยมีแฟนและไม่เคยคิดว่าตัวเองจะชอบผู้ชายได้ กลับตกหลุมรักชายหนุ่มต่างยุคเข้าจนได้ แต่ความรักดันไม่ราบรื่นเมื่ออุปสรรคมาในรูปแบบของยุคสมัยที่ยังไม่เปิดกว้างและสังคมที่ยังไม่อนุญาตให้เขารักกันได้อย่างเปิดเผย

📷เล่มนี้เราชอบมาก ชอบตั้งแต่คำนำไปจนจบเล่มเลย รู้สึกแพ้พล็อตเรื่องอะไรแบบนี้มาก ย้อนอดีต ย้อนเวลา มันตกคนแบบเราได้ตลอดจริงๆ เพราะอยากรู้ว่ามันจะจบลงแบบไหนผิดหวังหรือสมหวัง ด้วยความตัวละครย้อนมาในปี 2546 อินเทอร์เน็ต เทคโนโลยียังเข้าไม่ถึงมาก ความรักของตัวละครที่ต้องห่างกันมันรู้สึกว่ามีคุณค่ามากๆ เวลาคิดถึงใครสักคนทำได้แค่ฟังเสียงเท่านั้น บอกรักกันผ่านเพลง ใช้เพลงแทนความรู้สึก มันเป็นอะไรที่คลาสสิกมากๆ เพราะความที่ทุกอย่างมันยาก มันจึงน่าจดจำ คำนี้คือจริงที่สุด

📼พอได้อ่านแล้วเห็นบรรยากาศเก่าๆตอนยังเด็กที่ใช้ตู้โทรศัพท์ ฟังเพลงผ่านแผ่นซีดี ไปร้านเช่าการ์ตูน เป็นอะไรคิดถึงมากเราเลยชอบเล่มนี้มากแบบโคตรๆ

สิ่งที่ชอบมากอีกอย่างนึงคือชื่อนายเอก เพียงเธอ… มันน่ารักมาก เวลาพระเอกพูดอะไรสักอย่างกับนายเองจะเรียกแค่เธอสั้นๆต่อท้ายประโยคมันละมุนสุด เช่น กินข้าวยังเธอ ทำอะไรอยู่เธอ เนี่ยคือมันน่ารักไปหมด แล้วเรารักตัวละครทุกตัวเลยในเรื่อง อ่านจบแล้วคิดถึงทุกคนเลย อยากรู้ตลอดว่าในปีปัจจุบันทุกคนเป็นยังไงบ้าง จะยังสบายดีหรือเปล่า เหมือนอารมณ์คืิดถึงญาติๆที่ไม่ได้เจอกันนานหลายปีแบบนั้น

📷เป็นนิยายวายอีกเล่มที่ทำเราน้ำตาซึม อ่านแล้วรู้สึกเหมือนคนอกหัก ถามว่าจบดีไหมสำหรับเราคือจบดีในแบบที่มันควรจะเป็น ขมหน่อยแต่ไม่อยากคายเลย

#ป้ายยากับlemon8 #นักอ่านนักเขียน #Lemon8Club #lemon8ป้ายยา #หนังสือน่าอ่าน