สำหรับใครที่ไม่ได้จับเครื่องดนตรีมานานเหมือนกัน ผมอยากเล่าให้ฟังว่า การกลับมาเล่นอีกครั้งต้องใช้ความอดทนและฝึกฝนอย่างต่อเนื่องมากๆ อย่างผู้เขียนเองไม่ได้จับเครื่องดนตรีเป็นเวลาเกือบ 10 ปี ทำให้เริ่มต้นด้วยการเล่นได้เพลงเดียวเท่านั้น ความรู้สึกในช่วงแรกอาจจะมึนงงและรู้สึกว่าตัวเองล้าหลังไปไกลกว่าคนอื่น แต่เมื่อได้รับการสนับสนุนจากครูกิ๊ฟและเพื่อน ๆ ในหมวดดุริยางค์มณฑลทหารบกที่21 ทุกอย่างก็เริ่มดีขึ้น ที่น่าสนใจคือบรรยากาศในค่ายสุรนารีโคราช ที่เต็มไปด้วยความเป็นมิตรและสนุกสนาน แม้ว่าการฝึกซ้อมจะมีความเข้มงวดบ้าง แต่ความคึกคักของทหารหญิงทุกคนทำให้การเล่นดนตรีไม่ใช่แค่เรื่องของเสียงเพลง แต่เป็นเรื่องของการสร้างสัมพันธ์ต่าง ๆ ที่ทำให้รู้สึกว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวใหญ่ ประสบการณ์นี้สะท้อนให้เห็นว่าแม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน หากเรามีใจรักและมีสังคมที่ดี ช่วยผลักดันกันแล้ว ความสามารถก็กลับมาได้เสมอ การเล่นดนตรีทหารหญิงไม่ใช่แค่เรื่องของทักษะ แต่ยังเป็นการเรียนรู้ความอดทนและความร่วมมือกันในทีม ถือเป็นการเสริมสร้างบุคลิกภาพและความมั่นใจให้กับเราเองอย่างมาก