ในประสบการณ์การทำงานของหลายคน รวมถึงตัวผมเอง พบว่าในหลายกรณีค่าของคนไม่ได้วัดกันที่ผลงานหรือความสามารถอย่างแท้จริง แต่กลับขึ้นอยู่กับระบบคนหรือเครือข่ายความสัมพันธ์ภายในองค์กร การที่ใครสักคนจะได้รับการยอมรับหรือก้าวหน้าในองค์กร อาจสะท้อนจากความใกล้ชิดหรือลำดับชั้นของคนที่เขารู้จักมากกว่า ผมเคยเจอสถานการณ์ที่พนักงานซึ่งทำงานหนัก ผลงานดี กลับไม่ได้รับการยอมรับหรือโอกาสเท่ากับคนที่มีทักษะการประจบสอพลอ แม้ผลลัพธ์จะไม่ดีเท่าก็ตาม สิ่งนี้สะท้อนว่าการประเมินค่าคนภายในองค์กรบางครั้งถูกบิดเบือนไปจากความเป็นจริง และอาจส่งผลให้คนที่จริงใจและทุ่มเทรู้สึกท้อแท้ ทั้งนี้การมีเครือข่ายที่ดีและความสัมพันธ์ที่ดีในที่ทำงานก็สำคัญ แต่ถ้าเกณฑ์ประเมินและการให้คุณค่าคนถูกตั้งอยู่บนพื้นฐานที่ผิดพลาด เช่นประเมินจากความสนิทสนมหรือการประจบ นั่นจะนำมาซึ่งปัญหาภายในองค์กร เช่น การขาดความเป็นธรรม การลดทอนประสิทธิภาพ และอาจทำให้วัฒนธรรมองค์กรแย่ลง ดังนั้น ตราบใดที่องค์กรยังคงให้ความสำคัญกับ "คนของใคร" มากกว่า "ผลงาน" สิ่งที่ต้องการจริง ๆ คือการปรับระบบวัดผลและเปิดโอกาสอย่างเท่าเทียม เพื่อให้คนที่มีความสามารถและตั้งใจจริงได้รับการยอมรับและพัฒนาอย่างจริงจัง นี่คือเรื่องราวที่ผมอยากจะแชร์ให้เพื่อนๆ ที่กำลังเผชิญปัญหาในที่ทำงานได้คิดและสะท้อนตัวเอง เพื่อให้เราเลือกที่จะเป็นคนที่มีคุณค่าในสายตาคนอื่นอย่างยั่งยืน ไม่ใช่เพียงแค่การประจบเท่านั้น