ปกติเสียเหรียญ🪙

แนวสายกั๊ก ธง🔴 ไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ

ดวงตากลมโตเบิกโพลงขึ้นด้วยความตกใจอย่างสุดขีด เมื่อได้เห็นว่าคนที่เธอกำลังตั้งใจจะหนีนั่งกอดอกรอเธออยู่บนเตียงภายในห้อง ด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่งทำราวกับว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ด้วยสายตาเย็นชายากเกินจะคาดเดาอะไรได้ ก่อนร่างเล็กจะเทาขึ้นด้วยความหวาดกลัวเมื่อได้เห็นท่าทาง และแววตาเย็นเหยียบของอีกฝ่าย

“มะ มาได้ไง?” นี่คือคำถามแรกที่ฝุดขึ้นมาในหัวของเธอ เขารู้ได้ไงว่าเธออยู่ที่นี่ สองเท้าเล็กค่อย ๆ เดินถอยหนีตามสัญชาตญาณเมื่อเห็นอีกฝ่ายกำลังเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ

“หนีเฮียไม่พ้นหรอกที่รัก”

“จำคำสัญญาของเฮียไม่ได้หรอครับ” เขาไม่ได้สนใจคำถามของเธอเลยสักนิด และส่วนเรื่องที่เขาตามเธอมาได้นั้นมันไม่ใช่เรื่องยากอะไรสำหรับเขาเลย เฮนดริคที่เห็นอีกฝ่ายกำลังจะวิ่งหนีมือหนาได้ยื่นเข้ามากระชากแขนเล็กเอาไว้ ก่อนจะดันร่างของเธอเข้าไปติดกับผนังกำแพงอย่างแรง

“ไม่! ฉันไม่จำอะไรทั้งนั้น ต่อไปนี้เราสองคนต่างคนต่างอยู่” เธอที่จำคำสัญญาได้ทุกอย่าง แต่ต้องกัดฟันข่มความเจ็บปวดนั้นเอาไว้ก่อนจะพูดใส่หน้าชายหนุ่มออกไป แต่แล้วยังไงในเมื่อเขาเป็นคนผิดข้อตกลงกับเธอก่อน แล้วจะให้เธอทนอยู่ต่อไปเพื่อ!?

“ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่ชั่วโมง มันทำให้หนูลืมเฮีย…ที่เป็นคนแรกไปแล้วหรอ หืม” น้ำเสียงเย้ยยันดังขึ้น พร้อมกับเน้นคำว่าเฮียใส่คนตรงหน้าออกไป เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังพยายามทำตัวห่างเหินกับเขา มือหนายกขึ้นลูบหัวเล็กเบา ๆ ก่อนจะเลื่อนมือลงมาบีบแน่นที่ปลายคางมนเพื่อให้เธอเงยหน้าสบตากับเขา

“โอ๊ย!” ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด

“กลับบ้านของเรานะครับ” นัยน์ตาคมจ้องมองคนตรงหน้าราวกับโรคจิต แขนแกร่งอีกข้างตวัดกอดร่างเล็กแน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหนีหายไป

“จำข้อตกลงของฉันไม่ได้หรือไง จะให้ฉันกลับไปเป็นเมียน้อยของคุณนะหรอ ขอโทษทีนะ ฉันทำให้คุณไม่ได้ และนับจากนี้เราขาดกัน เราสองคนไม่มีพันธะใด ๆ เกี่ยวข้องกันอีก!” แพรวารวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีพูดเหน็บแหนมใส่คนตรงหน้าออกไป และที่ตามมาก็เพื่อต้องการมาฝืนบังคับเธอให้กลับไป ทำราวกับว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้นหรอ ฝันไปเถอะ เธอรับไม่ได้จริง ๆ เพราะเธอได้แสดงจุดยืนของตัวเองไปตั้งแต่แรกแล้วว่า ถ้าเธอจับได้ว่าเขามีคนอื่น เธอจะออกไปจากชีวิตของเขาทันที!

“งั้นเฮียทำให้หนูมาเป็นตัวจริงของเฮียดีไหมครับ” ใบหน้าหล่อคมโน้มลงมาหมายจะประกบเข้าที่เรียวปากสวย แต่ทว่าเจ้าของใบหน้าสวยกลับรีบเบือนใบหน้าหันหนีไปอีกทางด้วยท่าทีที่นึกรังเกียจ

เฮนดริคที่เห็นท่าทางนึกรังเกียจของคนรัก เขาจัดการบีบปลายคางมนให้แรงขึ้น แล้วก้มลงไปประกบเรียวปากสวยแนบชิดอย่างหนักหน่วง โดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว มือเล็กพยายามทุบตีที่แผงอกแกร่ง แต่ทว่าแรงของเธอไม่อาจสามารถต้านทานแรงจากอีกคนได้เลย

เพี๊ยะ!!!

เมื่อริมฝีปากถูกถอนออกไป ไวกว่าความคิดก็ฝ่ามือเล็กที่สาดเข้าบนใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างเต็มแรง

“ทุเรศ!” แพรวารวบรวมแรงทั้งหมดที่มีผลักมาเฟียหนุ่มให้ออกห่างจากเธอ แต่ว่ากลับเป็นตัวเธอเองที่ปลิวลอยขึ้นเหนือพื้นไปนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงโดยที่มีร่างของชายหนุ่มคร่อมทับเอาไว้

“เราเลิกกันแล้ว คุณไม่มีมาสิทธิ์ทำแบบนี้กับฉัน” รอยยิ้มเย้ยยันแสยะยิ้มออกมา เมื่อได้ยินประโยคที่ออกมาจากปากของคนใต้ร่าง

“ถ้าจะเลิกคนเดียว เฮียไม่นับว่าเลิก”

“นี่คุณบ้าไปแล้วหรือไง!? คุณไม่รู้หรือไงว่าสิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้มันผิด” แพรวาพยายามพูดเตือนสติอีกฝ่าย แต่เหมือนว่าเขาแทบไม่สนใจคำพูดของเธอเลยด้วยซ้ำ

“ผิดตรงไหน เฮียแค่มาตามเมียของเฮียกลับบ้าน” ยิ่งได้ฟังคำพูดที่ออกมาจากปากของเขา แพรวายิ่งนึกสมเพชคนตรงหน้า นี่เขาคงไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีอะไรเลยสินะ มือบางยังคงพยายามผลักร่างของอีกฝ่ายออก

“ฉันไม่ใช่เมียคุณ ฉันเกลียดคุณ!” คำพูดและแววตาที่แสดงออกถึงความรู้สึกนั้นจริง ๆ แทบทำเอาสติของมาเฟียหนุ่มขาดผึงออกจากกัน ต่อให้คนทุกคนบนโลกจะเกลียดเขาเขาเองก็คงไม่รู้สึกอะไร แต่กลับเธอห้ามพูดคำนี้กับเขาอย่างเด็ดขาด แพรวาเบ้หน้าออกมาด้วยความเจ็บปวดเมื่อถูกอีกฝ่ายบีบเข้าที่ข้อมือเล็กอย่างแรงราวกับว่ากระดูกมันได้แตกละเอียดไปแล้ว

“ตอนนี้เฮียไม่สนว่าหนูจะรัก หรือเกลียด แต่เฮียสนอย่างเดียวคือหนูต้องเป็นของเฮียคนเดียวเท่านั้น!”

“กรี๊ด!!! ปล่อยฉันนะ ไอ้เลว ปล่อย!!” แพรวาดิ้นพล่านอยู่ใต้ร่างกำยำของมาเฟียหนุ่ม ใบหน้าหวานพยายามเบือนหนีจากสัมผัสที่แสนดูดดื่มดิบเถื่อนของอีกฝ่าย แต่ไม่ว่าจะครั้งไหนเธอก็ไม่สามารถต่อสู้พลังแรงของเขาได้เลยสักครั้ง

“กึด!!” ความเจ็บปวดจากฟันคมที่ขบลงบนริมฝีปากบาง ร่างบางสั่นเทาอย่างหนักเมื่อได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก มือเล็กทั้งสองข้างพยายามทุบตีลงบนร่างหนาของอีกคนอย่างต่อสู้ไม่คิดถอย

“ปล่อยฉันไปเถอะนะ เราสองคนต่างอยู่กันเถอะ ฮึก” หลังจากที่อีกฝ่ายตักตวงความสุขจากริมฝีปากสวยอย่างหนักหน่วงจนพอใจ เขาเหลือบสายตาขึ้นมามองยังใบหน้าเนียนใสที่ตอนนี้เปื้อนหยาดน้ำตากำลังไหลรินออกมาอย่างหนัก แต่เขากลับไม่ได้สนใจมัน ก่อนจะใช้ลิ้นตวัดเลียหยดเลือดที่กำลังไหลออกมาจากริมฝีปากของเธอ

“จะทิ้งเฮีย ทั้ง ๆ ที่เฮียรักหนูจนสุดหัวใจแบบนี้หรอครับ” คำพูดและแววตาทำเอาแพรวาที่เห็นเกิดรู้สึกหวาดกลัวมากยิ่งขึ้น ตอนนี้เขาคลายกับปีศาจที่คอยจ้องจะเอาชีวิตของเธอ นี่เขาไม่มีสำนึกอยู่เลยจริง ๆ ใช่ไหม

“ไม่ แบบนี้เขาไม่เรียกว่ารัก” น้ำเสียงสั่นครือเอ่ยขึ้น พร้อมกับเสียงสะอื้นเพื่อต้องการให้อีกคนเข้าใจ แต่กลับกลายเป็นว่าใบหน้าหล่อคมแสยะยิ้มร้ายออกมาแทน

แคว่ก!!!

“กรี๊ดดด…..!!! “ แพรวาร้องลั่นราวกับคนเสียสติด้วยความหวาดกลัว เมื่อชุดเดรสที่สวมใส่อยู่ถูกฉีกกระชากออกจนขาดวิ่นเป็นเศษผ้าด้วยฝีมือของคนบนร่าง ทำให้ตอนนี้ร่างบางต้องเปลือยเปล่าอยู่ต่อหน้าเขาอีกครั้ง ก่อนที่ใบหน้าหล่อคมจะก้มลงไปใช้ลิ้นอุ่น ๆ เลียลงตรงยอดปถุมทันสีหวาน จากนั้นเขาจึงเริ่มตะโบมดูดดึงอย่างหนักหน่วงตามอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ตอนนี้ แพรวาได้นอนดีดดิ้นเพื่อให้หลุดพ้นจากสัมผัสที่แสนป่าเถื่อนของเขา

“ปล่อยนะ ปล่อย!!”

“อืม~” เสียงครวญครางของความพอใจดังขึ้น เมื่อเขาเห็นอีกฝ่ายนอนดิ้นทุรนทุรายอย่างทรมาน มือหนาข้างนึงเคลื่อนลงพร้อมกับสอดเข้าไปที่กลีบกุหลาบสวยก่อนพยายามจะลูบไล้เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของอีกฝ่าย แต่ทว่าตอนนี้เธอกลับหนีบเกร็งตรงหว่างขาเอาไว้แน่น

หมับ!

ใช้เวลาไม่ถึงนาทีแขนเรียวทั้งสองข้างก็ถูกพันธะนาการเอาไว้ด้วยเนคไทหมัดติดไว้กับหัวเตียง มือหนาจับขาข้างหนึ่งของเธอยกขึ้นมาพาดบ่าเอาไว้ ก่อนจะใช้นิ้วนวดคลึงลงไปบนจุดอ่อนไหวอีกครั้ง

“ถ้าเฮียปล่อยหนูไป ตอนนี้เฮียก็คือคนที่โง่มาก ๆ คนนึง” เขาพูดขึ้นในขณะที่นิ้วเรียวกำลังลูบวนอยู่บนกลีบดอกไม้งาม

“อ่า…” ตอนนี้เธอไม่สามารถรับรู้อะไรได้อีกแล้ว นิ้วแกร่งที่ขยับเข้าออกสร้างความเสียวซ่านทำเอาแพรวาเริ่มสติพล่ามัว ร่างเปลือยเปล่าบิดเกร็งไปตามจังหวะของนิ้ว

“ชอบไหมครับ” สายตาคมจ้องมองร่างเล็กที่นอนบิดเร้าด้วยความเสียวซ่านอยู่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้มของความพอใจ พร้อมกับสัมผัสได้ถึงความเปียกแฉะตรงบริเวณนิ้วหนา

“คะ คุณ” แพรวาที่เริ่มได้สติเอ่ยทักท้วงการกระทำของชายหนุ่มขึ้น ก่อนที่เธอจะหลงทำเรื่องที่ผิดไปมากกว่านี้ “อะ เอามือออกไป” เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นกระท่อนกระแท่นแทบฟังไม่ได้ศัพท์

“ให้เอามือออก แล้วเอาควxของเฮียใส่เข้าไปแทนใช่ไหม” คำพูดหยาบโลนที่เปล่งออกมาทำเอาแพรวาที่ได้ยินรู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมาก ที่ผ่านมามันก็แค่ภาพลวงตาที่เขาใช้เอาไว้หลอกเธอแค่นั้นใช่ไหม

“งั้นเฮียจะใส่สิ่งที่หนูต้องการเข้าไปนะครับ” พูดจบ เขาดึงมือออกจากร่องสาวที่มีน้ำสีใสหยาดเยิ้มไหลติดออกมา ก่อนจะใช้เรียวลิ้นสากดูดเลียน้ำหวานที่ติดออกมานั้นประหนึ่งว่ามันคือของหวานสำหรับเขาจนสิ้นซาก มือหนาเคลื่อนลงไปปลดเข็มขัดหนังราคาแพงและกางเกงที่สวมอยู่ออก ก่อนจะควักท่อนเอ็นที่แข็งตัวเต็มที่เข้ามาจ่อที่ร่องขาวสวย

“มะ ไม่นะ ยะ อย่าทำนะ”

”....“

ปึก!!!

—————————————————————

ติดตามกันต่อได้ใน

นามปากกา 🖊️ : NICHANAR

อัปทุกวัน : 21.30 น.⏰

ธัญวลัย 📚 : https://www.tunwalai.com/story/833631

ReadAWrite 📚 : https://www.readawrite.com/a/7dedd46317aa66d8837e25f84bc2272e

—————————————————————

#โปรโมทนิยาย #เขียนนิยาย #นิยายชายหญิง #นิยายโรมานซ์ #พระเอกธงแดง