🌿 การฝึกทำงานกับ “คนที่เราไม่ชอบ”


🌿 การฝึกทำงานกับ “คนที่เราไม่ชอบ”

ในการทำงาน โดยเฉพาะอาชีพพยาบาล ที่ผู้หญิงอยู่รวมกันเยอะ ๆ

เรามักจะเจอความต่างในนิสัย ความคิด หรือวิธีทำงาน

จนบางครั้งแค่เรื่องเล็กน้อย… ก็ทำให้ “ไม่ชอบกัน” หรือถึงขั้น “เกลียดกัน”

แต่จริง ๆ แล้ว เราอยู่ร่วมกันได้ค่ะ แค่ต้องรู้จัก “วางใจ” ให้ถูกที่

วันนี้เลยอยากชวนมาฝึกมองคนที่เราไม่ชอบ ด้วยมุมใหม่ที่เบาขึ้น 🩵

① คนที่ไม่มีผลต่อเราโดยตรง

แค่ประสานงานกันบ้าง เจอกันนาน ๆ ที

➡️ ใช้ “ทฤษฎีปล่อยเขา” ค่ะ

ไม่ต้องยุ่ง ไม่ต้องแข่ง ไม่ต้องใส่ใจ ตราบใดที่เขาไม่ทำให้งานของเราเสีย

การปล่อย ไม่ใช่การยอม แต่คือ “การไม่เสียพลังให้สิ่งที่ไม่จำเป็น”

② คนที่มีผลกระทบบ้าง (เช่น เพื่อนร่วมเวร)

➡️ โฟกัสที่ “งานและคนไข้” เท่านั้น

เราทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ดูแลผู้ป่วยตามมาตรฐานวิชาชีพ

ลงเวรแล้วก็จบ อย่าเอาอารมณ์จากที่ทำงานกลับบ้าน

เพราะนอกเวร คือ “เวลาชีวิตของเรา” 🕊️

③ คนที่มีผลกระทบโดยตรง (เช่น ผู้บังคับบัญชา)

➡️ ถามตัวเองก่อนว่า “ไม่ชอบเพราะอะไร?”

• ถ้าไม่ชอบเพราะเรื่อง ส่วนตัว → ให้แก้ที่ใจเรา

เพราะตราบใดที่ไม่กระทบงาน เราไม่จำเป็นต้องยุ่ง

• แต่ถ้าไม่ชอบเพราะ เรื่องงาน เช่น ถูกเอาเปรียบ ไม่เป็นธรรม

→ ลองคุยด้วยเหตุผลและข้อเท็จจริง ถ้าคุยแล้วยังไม่ดีขึ้น

บางครั้ง “การเดินออกมา” ก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดค่ะ

🌸 ก่อนจะตัดสินว่าไม่ชอบใคร

ขอให้เรามั่นใจก่อนว่า “เราทำหน้าที่ของตัวเองดีที่สุดแล้ว”

และอย่าลืม… 💬

อย่ากลายเป็นคนแบบเดียวกับที่เราไม่ชอบ

เพราะคนที่เก่งจริง ไม่ใช่คนที่ไม่มีปัญหา

แต่คือคนที่ “อยู่ในปัญหาได้ โดยไม่สูญเสียความเป็นตัวเอง” 🤍

#อยากเป็นพยาบาลที่เก่ง #ชีวิตพยาบาล #พยาบาลไทย #พี่พยาบาลเล่าเรื่อง #nursevibes #พยาบาลที่เข้าใจคนไข้ #พยาบาลหญิง #แรงบันดาลใจพยาบาล #lemon8thailand

2025/10/30 แก้ไขเป็น

... อ่านเพิ่มเติมในหลายครั้ง เมื่อเราต้องเจอหรือขึ้นเวรกับคนที่เราไม่ชอบ การจัดการความสัมพันธ์ในที่ทำงานโดยเฉพาะในอาชีพพยาบาลจึงเป็นเรื่องจำเป็นมาก เพราะบริบทการทำงานที่เต็มไปด้วยความเครียดและความรับผิดชอบสูง การฝึกนิสัยและแนวคิดที่จะทำให้เราสามารถรับมือกับคนเหล่านี้ได้อย่างสมดุล จะช่วยลดความตึงเครียดและสร้างบรรยากาศการทำงานที่ดีขึ้น หนึ่งในแนวทางที่น่าสนใจคือการใช้ "ทฤษฎีปล่อยเขา" ที่เหมาะสำหรับคนที่ไม่มีผลกระทบโดยตรงกับงานเรา เช่น การประสานงานเล็กน้อยหรือเจอกันไม่บ่อย การปล่อยวาง ไม่ได้หมายถึงการยอมแพ้ แต่มันคือการเลือกไม่เสียพลังงานให้กับสิ่งที่ไม่จำเป็น เพื่อโฟกัสกับงานที่สำคัญจริง ๆ และรักษาความสงบในใจ ในกรณีที่ต้องทำงานร่วมกับคนที่มีผลกระทบกับงาน เช่น เพื่อนร่วมเวร การโฟกัสที่งานและคนไข้ตามมาตรฐานวิชาชีพเป็นสิ่งสำคัญ เพื่อให้การดูแลผู้ป่วยเป็นไปอย่างดีที่สุดและไม่ให้อารมณ์ส่วนตัวมารบกวนเวลานอกเวร อันเป็นเวลาส่วนตัวของเราเอง เมื่อเจอคนที่มีผลกระทบโดยตรง เช่น ผู้บังคับบัญชา ควรถามตัวเองก่อนว่าที่เราไม่ชอบเป็นเพราะเรื่องส่วนตัวหรือเรื่องงาน หากเป็นเรื่องส่วนตัว ควรแก้ไขที่ใจเราและไม่ให้ส่งผลกระทบกับงาน แต่ถ้าเป็นเรื่องงานจริง ๆ เช่น ถูกเอาเปรียบหรือไม่เป็นธรรม การพูดคุยด้วยเหตุผลและข้อเท็จจริงเป็นทางออกแรกสุด หากไม่ดีขึ้น บางครั้งการเลือกเดินออกมาก็ถือเป็นการปกป้องตัวเองและความเป็นมืออาชีพอย่างหนึ่ง ท้ายที่สุด สิ่งสำคัญคือการมั่นใจว่าเราได้ทำหน้าที่ของตนเองอย่างดีที่สุด และไม่กลายเป็นคนแบบที่เราไม่ชอบ เพราะความเก่งคือการยืนหยัดอยู่ในปัญหาโดยไม่สูญเสียความเป็นตัวเอง นี่คือบทเรียนสำคัญที่พยาบาลและมนุษย์ทำงานคนอื่น ๆ สามารถนำไปปรับใช้ เพื่อการทำงานที่มีความสุขและประสิทธิภาพมากขึ้น คำแนะนำเหล่านี้ช่วยให้เราฝึกมองคนที่ไม่ชอบด้วยมุมที่เบาและเข้าใจมากขึ้น ซึ่งเป็นทักษะสำคัญในการทำงานร่วมกันในสายอาชีพพยาบาลที่ต้องรับมือกับความหลากหลายของบุคลิกและสถานการณ์เสมอ ข้อมูลนี้สอดคล้องกับประสบการณ์จริงในการขึ้นเวรกับคนที่ไม่ชอบ และช่วยให้การปฏิบัติงานในสายอาชีพนี้ราบรื่นยิ่งขึ้น

ค้นหา ·
ทำงานที่ตัวเองไม่ชอบ