ในฐานะที่เคยเป็นคนทำงานในสายงานพยาบาลมาก่อน ผมเข้าใจดีถึงความเหน็ดเหนื่อยและความทุ่มเทของพยาบาลทุกคน ไม่ว่าจะเป็นเวรดึกที่ต้องเฝ้าดูแลผู้ป่วยอย่างใกล้ชิด หรือการต้องแบ่งเวลาระหว่างการทำงานและเวลาพักผ่อน แม้จะเหนื่อยแค่ไหน การมีเวลาพักกินข้าวอย่างไม่ต้องรีบเร่งถือเป็นของขวัญชิ้นใหญ่สำหรับคนในอาชีพนี้ นอกจากเวลาพักผ่อนระหว่างเวรที่จำเป็นอย่างมากแล้ว การหาความสุขหลังเลิกงานก็สำคัญมาก ผมเห็นด้วยกับคำว่า "ฮีลใจหลังเลิกเวร" โดยเฉพาะการดูซีรีส์ที่ชอบ ที่ช่วยให้ผ่อนคลายและลืมความเครียดได้ชั่วขณะ บางครั้งซีรีส์ก็เหมือน ‘ออกซิเจน’ ที่เติมพลังใจให้กับคนทำงานหนัก ความรู้สึกได้ดูโปรแกรมโปรดโดยไม่ต้องกังวลเรื่องงานนั้นช่วยสร้างแรงจูงใจให้ทำงานต่อได้ นอกจากนี้ การที่มีสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการทำงาน เช่น กาแฟยังไม่หมดแก้ว หรือคนไข้น่ารักที่เข้าใจและมีมารยาทดีก็ช่วยให้เวรผ่านไปได้ด้วยดี ความเข้าใจจากผู้ร่วมงานและการดูแลตัวเองอย่างใส่ใจ ทั้งเรื่องสุขภาพกายและสุขภาพใจ จะทำให้อาชีพพยาบาลเป็นอาชีพที่เต็มไปด้วยความสุข แม้จะมีความท้าทายมากมาย สุดท้าย วันพยาบาลสากลจึงเป็นโอกาสดีที่ทุกคนจะได้หยุดพักใจ ขอบคุณกันและกัน และเตือนใจให้พยาบาลทุกคนได้ดูแลตัวเองด้วย เพราะพยาบาลที่แข็งแรงและมีความสุข ย่อมส่งต่อความรักและการดูแลที่ดีที่สุดให้กับคนไข้ได้อย่างเต็มที่จริงๆ