หลายคนทักเหมือนกันว่า “แมวตาเขียว พันธุ์อะไร” เพราะพอเห็นตาสีเขียวแล้วจะนึกถึงบริติช ช็อตแฮร์, Russian Blue, หรือแมวบ้านผสมบางสาย แต่ถ้าโครงหน้าแก้มแน่น ขนสั้นแน่นฟู ตัวล่ำๆ หูเล็กค่อนข้างตั้ง และนิสัยนิ่งๆ ขี้อ้อนแบบผู้ดี โอกาสจะเป็นบริติช ช็อตแฮร์ (หรือมีสายเลือดบริติช) ค่อนข้างสูงค่ะ อีกคำถามที่เจอบ่อยคือ “พ่อบริติชตาเขียว แต่ลูกออกมาได้ตาฟ้า มาจากไหน?” เรื่องนี้เกิดได้หลายเหตุผลนะคะ อย่างแรกต้องรู้ก่อนว่า สีตาลูกแมวช่วงแรกมักออกฟ้าหรือเทาๆ เกือบทุกตัว แล้วค่อยๆ เปลี่ยนสีตอนโต (ประมาณ 8–16 สัปดาห์ และบางตัวลากไปถึง 6–12 เดือน) ดังนั้นถ้าลูกยังเล็ก ตาฟ้าอาจเป็น “สีชั่วคราว” ได้ค่ะ ถ้าโตแล้ว “ยังตาฟ้า” มักเกี่ยวกับยีนสีขนบางกลุ่ม เช่น - กลุ่มพอยต์ (colourpoint) ที่มักมาพร้อมตาสีฟ้า (เช่นลายคล้ายวิเชียรมาศ) ซึ่งในบริติชก็มีสาย “British Colourpoint” ได้ - กลุ่มขนขาว/มีแต้มขาวเยอะ บางตัวอาจตาฟ้า ตาสองสี หรือสีตาอ่อน (แต่อันนี้ต้องดูโครงสร้างร่วมด้วย) - กรณีผสมข้ามสายพันธุ์ (ที่หลายคนเรียก “แมวพันธุ์ครอส” หรือ crossbreed) ถ้ามีฝั่งใดฝั่งหนึ่งพกยีนที่ทำให้ตาฟ้า ลูกก็มีสิทธิ์ออกมาได้ค่ะ ส่วน “ตาเขียว” ในบริติช ช็อตแฮร์ พบได้บ่อยในบางสีขน เช่นซิลเวอร์/โกลเด้นบางสาย แต่ก็ไม่ได้การันตี 100% ว่าต้องตาเขียวเสมอไป เพราะสีตาขึ้นกับทั้งสายเลือดและการคัดพ่อแม่พันธุ์ของแต่ละบ้านค่ะ ถ้ากำลังหา “ตารางผสมสีแมวบริติช” แบบเข้าใจง่าย เราใช้หลักจำคร่าวๆ เวลาเดาเล่นๆ (ไม่ใช่แทนผลตรวจ DNA นะคะ) - ดำ (Black) + ดำ → มักได้ดำ/น้ำเงิน (Blue = ดำเจือจาง) - ดำ + น้ำเงิน → มีโอกาสได้น้ำเงิน ถ้าฝั่งดำพกยีนเจือจาง - น้ำเงิน + น้ำเงิน → มักได้น้ำเงิน - มีแต้มขาว + ไม่มีแต้มขาว → ลูกอาจมีหรือไม่มีแต้มขาว ขึ้นกับยีนเด่น/แฝง - พอยต์ + ไม่พอยต์ → ลูกอาจไม่พอยต์แต่ “พกยีนพอยต์” (ถ้าอีกฝั่งไม่พก) ทริคส่วนตัวที่ช่วยให้เดาได้แม่นขึ้นคือดู “สีตา + สีขน + เงาขน” พร้อมกัน และถ่ายรูปในแสงธรรมชาติ เพราะไฟในบ้านทำให้ตาเขียวกลายเป็นเหลือง หรือทำให้ตาฟ้าดูเข้มเกินจริงได้ค่ะ ถ้าอยากชัวร์เรื่องสายพันธุ์/ยีนจริงๆ แนะนำขอดูเพดดีกรีพ่อแม่ หรือทำ DNA test เพิ่ม จะตอบคำถาม “มาจากไหน” ได้ที่สุดค่ะ