หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมรัฐบาลถึงกำหนดสิทธิเงินช่วยเหลือในโครงการคนละครึ่งพลัสแยกเป็นสองกลุ่มหลัก คือกลุ่มคนที่ได้รับสิทธิ 2,400 บาทกับกลุ่มที่ได้รับ 2,000 บาท ซึ่งความแตกต่างนี้มาจากสถานะของผู้ได้รับสิทธิในระบบประกันสังคมและการยื่นแบบภาษีประจำปี กลุ่มแรกที่ได้รับเงิน 2,400 บาท คือผู้ที่อยู่ในระบบภาษี มีการยื่นแบบแสดงรายการเงินได้ เช่น แบบ ภ.ง.ด.90 สำหรับพนักงานประจำตามมาตรา 40(1) โดยระบบภาษีดังกล่าวขึ้นตรงกับกรมสรรพากร ทำให้เจ้าหน้าที่สามารถตรวจสอบและอนุมัติสิทธิได้โดยตรง ในขณะที่กลุ่มที่ได้รับ 2,000 บาท คือกลุ่มที่จ่ายประกันสังคมแต่ไม่ได้อยู่ในระบบภาษีและไม่ได้ยื่นแบบภาษีเงินได้ประจำปีเลย ซึ่งอาจเป็นพนักงานที่ทำงานในระบบแต่ไม่ได้เข้าระบบภาษี หรือไม่ได้ยื่นแบบแสดงรายได้ โดยกลุ่มนี้สิทธิอาจต้องได้รับการช่วยเหลือในรูปแบบที่แตกต่างกัน เนื่องจากข้อมูลการเงินและการจ่ายภาษีไม่ได้อยู่ในฐานข้อมูลของกรมสรรพากรโดยตรง ประเด็นที่หลายคนตั้งคำถามว่าทำไมต้องแย่งสิทธิ เป็นเพราะระบบการให้สิทธิยังเป็นไปตามเกณฑ์และฐานข้อมูลที่มีอยู่อย่างจำกัด โดยเฉพาะกับกลุ่มที่ไม่ได้ยื่นภาษีทำให้การเข้าถึงสิทธิอาจไม่ครอบคลุมเท่าที่ควร ซึ่งข้อเสนอหนึ่งที่น่าสนใจคือการหาวิธีการปรับปรุงระบบให้ครอบคลุมและเข้าถึงผู้มีสิทธิทุกคนอย่างแท้จริง เพื่อป้องกันการแย่งกันและความไม่เท่าเทียมกันในสังคม สำหรับประชาชนที่มีสิทธิ ผู้อยากใช้สิทธิโครงการคนละครึ่งพลัสสามารถเริ่มใช้สิทธิได้ตั้งแต่วันที่ 29 ตุลาคม 2568 โดยควรตรวจสอบว่าอยู่ในระบบประกันสังคมหรือระบบภาษีอย่างไร รวมทั้งการยื่นแบบแสดงรายการเงินได้เพื่อให้การขอรับสิทธิเป็นไปอย่างถูกต้องและรวดเร็ว นอกจากนี้ การติดตามข่าวสารและตรวจสอบสิทธิ์ผ่านช่องทางที่ทางราชการกำหนด เช่น เว็บไซต์กรมสรรพากร หรือแอปพลิเคชัน GWallet จะช่วยให้ผู้ได้รับสิทธิเข้าถึงข้อมูลและใช้สิทธิได้อย่างเต็มที่ โดยไม่ต้องแย่งชิงกันเหมือนที่ผ่านมา ความเข้าใจในระบบและขั้นตอนเหล่านี้จึงเป็นเรื่องสำคัญที่จะช่วยลดข้อสงสัยและความไม่เท่าเทียมในการเข้าถึงสิทธิเงินช่วยเหลือของรัฐบาลในอนาคต