เมื่อเวลาผ่านไปแล้วถึง 1 เดือนนับตั้งแต่ที่คนสำคัญของเราจากไป ความรู้สึกสูญเสียยังคงอยู่ลึกในใจเหมือนเมื่อวานนี้ คิดถึงและอยากรู้ว่าเขาอยู่ที่นั่นอย่างไรบ้าง ใครก็คงอยากจะให้เขาสบายใจในที่ที่ไปอยู่ การปลอบประโลมใจตัวเองและคนรอบข้างให้มีกำลังใจอยู่ต่อไปเป็นเรื่องที่ต้องทำอย่างต่อเนื่อง ชีวิตข้างล่างนี้ต้องเดินหน้าต่อด้วยความหวังและความเข้มแข็ง เหมือนที่ได้บอกไว้เสมอว่าจะอยู่เพื่อลูก เพื่อคนที่ยังต้องพึ่งพาเรา ความทรงจำดีๆ ที่สร้างร่วมกันคือสิ่งที่ช่วยเติมเต็มและยึดเหนี่ยวจิตใจในวันที่เหงาและคิดถึงมากขึ้น ในช่วงเวลานี้ การได้แบ่งปันความรู้สึกและเปิดใจคุยกับคนที่ผ่านประสบการณ์คล้ายกัน มีส่วนช่วยให้เข้าใจว่ากระบวนการแก้ไขความสูญเสียเป็นเรื่องธรรมชาติและต้องใช้เวลา การยอมรับและตั้งเป้าหมายใหม่ในการมีชีวิต เพื่อคนที่เรารัก ก็เป็นหนทางหนึ่งที่ทำให้หัวใจไม่ตกอยู่ในความเศร้าเสียใจอย่างเดียว สุดท้ายนี้ขอให้ทุกคนที่กำลังพยายามต่อสู้กับความรู้สึกเดียวกัน จำไว้ว่าคุณไม่ได้อยู่คนเดียว มีผู้คนที่เข้าใจและพร้อมใหกำลังใจเสมอ และเชื่อว่าสักวันหนึ่งเราจะได้พบกันอีกครั้งในที่ที่สงบและสุขสบายเหมือนเทวดาที่เราคิดถึง