ใครที่เสิร์ชคำว่า “พี่ชาวีจะใส่สูทมาทำไม” หรือ “พี่ชาวี พี่จะใส่สูทมาทำไม!?” น่าจะเป็นฟีลเดียวกับเราเลย คือไปเจอโมเมนต์ที่ทั้งขำทั้งน่ารักแบบไม่ทันตั้งตัว ตอนเราไปเดินถนนคนเดินนครปฐม วันนั้นเห็นพี่ชาวีใส่ “สูทสีครีม” เด่นมาก เดินผ่านทีคือคนหันมองกันทั้งแถว เลยเผลอหลุดประโยคนี้ออกมาแบบอัตโนมัติ เป็นไวบ์ที่ทำให้ตลาดคึกคักขึ้นจริงๆ ถ้าใครกำลังแพลนไปถนนคนเดินนครปฐม แนะนำให้เผื่อเวลาเดินชิลๆ เพราะของกินเยอะและคนค่อนข้างแน่นช่วงหัวค่ำ โซนขนมจะมีของให้เลือกหลากหลาย โดยเฉพาะสายหวานอย่างเรา “โมจิ” คือเป็นของที่หยิบง่าย กินระหว่างเดินได้สะดวก เราชอบแบบที่แป้งนุ่มๆ หนึบๆ ไม่แข็ง ไส้ไม่หวานจัด กินแล้วไม่เลี่ยน (ถ้าเจอร้านที่ทำสดๆ จะฟินเป็นพิเศษ) ทิปส์เล็กๆ เวลาเลือกซื้อโมจิในตลาด: ลองถามแม่ค้าว่าทำใหม่วันไหน/ทำสดไหม และดูการแพ็กเก็บ ถ้าซื้อกลับบ้านควรเก็บในที่ไม่ร้อนจัด เพราะแป้งโมจิจะเซ็ตตัวไว ทำให้แข็งขึ้นได้ ถ้าต้องเก็บข้ามวัน แนะนำให้ใส่กล่องปิดสนิท แล้วก่อนกินค่อยเอาออกมาพักให้อุณหภูมิห้องนิดนึง เนื้อจะนุ่มขึ้น ส่วนเรื่อง “สูทสีครีม” ของพี่ชาวีคือเป็นคีย์เวิร์ดที่ทำให้เราจำวันนั้นได้เลย สีครีมมันให้ลุคสุภาพแต่ยังดูสว่าง ถ่ายรูปออกมาสวยมาก ใครไปตลาดแล้วอยากถ่ายรูปคุมโทน แนะนำแต่งตัวเอิร์ธโทนหรือครีมๆ จะเข้ากับไฟและบรรยากาศตลาดสุดๆ สุดท้าย ถ้าไปแล้วเจอพี่ชาวีจริงๆ อย่าลืมแวะทักหรือถ่ายรูปแบบสุภาพกันน้า วันไหนเจอสูทสีครีมเด่นๆ ก็อาจได้พูดประโยคในตำนานเหมือนกัน: “พี่ชาวี พี่จะใส่สูทมาทำไม!?”