คิดถูกมั้ยที่ดรอปเรียน 🥺
ถ้าเพื่อนๆเจอเหตุการณ์แบบเรา จะไปต่อหรือพอแค่นี้ดีคะ ?
เราเรียนจบป.ตรีใบแรกมาประมาณ 3-4 ปี ตอนนี้มีงานประจำแล้ว และกำลังต่อป.ตรีใบที่ 2 ในคณะนิติศาสตร์ ซึ่งบอกเลยว่าค่อนข้างยากสำหรับเรา 📖 เพราะต้องอาศัยทั้งความจำและความเข้าใจเป็นอย่างมาก
เราเรียนได้ปีนึงก็รู้สึกว่าแอบท้อ และไม่ค่อยมีเวลาส่วนตัว บางทีเลิกงานมาเหนื่อยๆก็อยากเอนหลังนอนแล้ว 😴😴 พอวันหยุดเราก็ต้องเดินทางไปสอบอีก แต่โชคดีอย่างนึงที่เราไม่เคยสอบตก มีทั้งเกรดดีและไม่ดีปะปนกันไป ซึ่งส่วนใหญ่เราไม่ค่อยมีเวลาไปสอบ ทำให้ติด F และต้องลงเรียนใหม่ เสียเงินไปฟรีๆเลย 💸
จุดเปลี่ยนที่ทำให้เราดรอปเรียนเพราะ 1.เราไม่ค่อยมีเวลาไปสอบ ทำให้ต้องเสียเงินลงเรียน/ลงสอบซ่อมไปแบบฟรีๆ 2.ก่อนหน้านี้เราย้ายแผนก ซึ่งต้องใช้เวลาในการปรับตัวและเรียนรู้งานอยู่สักพัก ก็เลยไม่ได้โฟกัสเรื่องเรียนเท่าไหร่ 3.เราลงสอบราชการ ทำให้อ่านหนังสือไม่ทัน ทั้งสอบราชการและสอบในมหาลัย ตีกันไปหมด สมองเบลอสุดๆ 😵💫
เราเลยตัดสินใจดรอปเรียน เพื่อโฟกัสกับตัวเองสักแปปและพาตัวเองไปใช้ชีวิตที่อยากใช้ ไปเที่ยวฮีลใจและทำกิจกรรมอื่นๆ 🍃 ซึ่งแน่นอนว่าสุขภาพใจเราดีขึ้นมาก จากการคิดแต่เรื่อง งาน เรียน สอบ ทั้งก่อนนอนและตอนตื่น ก็เปลี่ยนไปคิดเรื่องอื่นๆแทน
ตอนนี้เรื่องงานเราค่อนข้างลงตัวแล้ว ก็เลยมานั่งทบทวนตัวเอง…ใจนึงก็รู้สึกเสียใจที่ดรอปเรียน ทำให้เรียนจบช้า และมองย้อนไปว่าทำไมเราถึงไม่อดทนให้มากกว่านี้นะ ทำไมเราใจไม่สู้ ไม่เก่งเลย ทั้งที่เมื่อก่อนเราก็ผ่านมันมาได้
อีกใจนึงก็ดีใจที่ได้เราพักผ่อน ได้ลองทำในสิ่งใหม่ๆ หลายๆกิจกรรม ซึ่งทำให้เราใจฟูที่ไม่ต้องกดดันตัวเองแบบเก่า 💖
เราเลยคิดว่าช่วงนี้เราจะปรับการใช้ชีวิต และจะลองกลับไปเรียนใหม่ในเทอมหน้า (ถ้ายังไม่เปลี่ยนใจ)~ เพื่อนๆคิดว่ามีวิธีไหนที่จะทำให้ใจเรากลับมาสู้อีกครั้งบ้างคะ หรือใครเคยเจอปัญหาแบบนี้ มาแชร์กันได้น้าาา
#แชร์ประสบการณ์ #นิติศาสตร์ #เทอมนี้เอาอยู่ #ถามมาตอบไป #ถกถาม
ถ้าใครกำลังค้นคำว่า “ดรอปเรียน” แล้วรู้สึกสับสนเหมือนเรา อยากบอกก่อนเลยว่ามันไม่ใช่เรื่องน่าอาย และไม่ใช่การ “แพ้” เสมอไป สำหรับคนที่ทำงานประจำและเรียนไปด้วย โดยเฉพาะสายที่ต้องอ่านเยอะและใช้ทั้งความจำ+ความเข้าใจอย่างนิติศาสตร์ มันเหนื่อยจริงๆ และความเหนื่อยสะสมมักทำให้เราตัดสินใจอะไรยากขึ้น สิ่งที่เราได้เรียนรู้หลังดรอปเรียน (และกำลังจะกลับไปเรียนใหม่) คือ “ดรอป” มีหลายแบบ และแต่ละแบบให้ผลไม่เหมือนกัน 1) ดรอปเพื่อพัก แล้ววางแผนกลับมาเรียนต่อ (เหมือนรีเซ็ตพลัง) 2) ดรอปเพราะตารางชีวิตชนกันหนักจริงๆ แล้วต้องจัดลำดับความสำคัญใหม่ 3) ดรอปเพราะเป้าหมายเปลี่ยน เช่น อยากโฟกัสสอบราชการหรือเส้นทางงานมากกว่า ลองถามตัวเองให้ชัดว่าเราอยู่ข้อไหน จะช่วยให้ไม่รู้สึกผิดกับการตัดสินใจเกินไป ถ้าคุณกำลังลังเลว่าจะ “ไปต่อหรือพอแค่นี้” เราใช้เช็กลิสต์ง่ายๆ 5 ข้อก่อนตัดสินใจ: - เป้าหมายของการเรียนใบที่ 2 คืออะไร (เลื่อนตำแหน่ง, เปลี่ยนสายงาน, ความฝันส่วนตัว) ยังสำคัญอยู่ไหม - ถ้าไม่เรียนต่อ จะกระทบงาน/อนาคตมากแค่ไหน - ปัญหาหลักคือ “เนื้อหายาก” หรือ “เวลาไม่พอ” (สองอย่างนี้แก้คนละทาง) - สุขภาพใจและร่างกายตอนนี้อยู่ระดับไหน (นอนพอไหม เครียดจนร้องไห้บ่อยไหม) - มีงบ/เวลาพอสำหรับค่าเทอมและการลงใหม่ไหม (โดยเฉพาะเคสติด F เพราะไปสอบไม่ได้) สำหรับปัญหาเวลาไม่พอจนพลาดสอบ เราแนะนำให้ทำแผนแบบคนทำงานจริงๆ: - เลือกลงวิชาให้น้อยลง แต่ให้ผ่านแน่นอน ดีกว่าลงเยอะแล้วไปสอบไม่ได้ - เช็กปฏิทินสอบตั้งแต่ต้นเทอม แล้ว “ล็อกวันลา” ไว้ล่วงหน้า (กันพลาดเพราะงาน) - แบ่งอ่านเป็นช่วงสั้นๆ หลังเลิกงาน 25–30 นาที/วัน และเพิ่มเวลาในวันหยุดแบบพอดี ไม่หักโหม - ทำสรุปของตัวเองเป็นหัวข้อกฎหมาย/หลักเกณฑ์/ข้อยกเว้น เพราะนิติศาสตร์ต้องจำแบบมีระบบ ถ้ากำลังสอบราชการควบคู่ด้วย เราเคยเจอสมองเบลอเหมือนกัน วิธีที่ช่วยคือแยก “ช่วงโฟกัส” ให้ชัด เช่น ช่วงก่อนสอบราชการ 4–6 สัปดาห์ ให้ลดวิชาหรือพักเทอม แล้วค่อยกลับมาเร่งมหาลัยในเทอมถัดไป จะไม่รู้สึกว่าทุกอย่างตีกันไปหมด สุดท้าย ถ้าคุณตัดสินใจดรอปไปแล้วและรู้สึกผิด ลองมองใหม่ว่าอย่างน้อยเราได้ “พักเพื่อกลับมาไหว” ไม่ใช่หายไปเฉยๆ การได้ฮีลใจ ไปเที่ยว ทำกิจกรรมใหม่ๆ หรือปรับชีวิตให้ลงตัว มันคือการลงทุนกับตัวเองเหมือนกัน ถ้าวางแผนจะกลับไปเรียนเทอมหน้า ลองเริ่มจากการตั้งเป้าเล็กๆ เช่น “เทอมนี้ขอแค่ผ่านทุกวิชา” หรือ “ขอเก็บวิชาหนักทีละตัว” แล้วค่อยเพิ่มความท้าทายทีหลัง แบบนี้ใจจะกลับมาสู้ได้ง่ายขึ้นมาก
ไปต่อ ศึกษาไปเรื่อยๆ มันจะเป็นความรู้ตกผลึกค่ะ