เคยไหมที่เรามัวแต่ละเลยสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เพราะเลือกที่จะมองไปยังสิ่งอื่นอย่างไม่จบไม่สิ้น ตัวผมเองเคยประสบกับสถานการณ์แบบนี้บ่อยครั้ง เช่น การเดินทางออกนอกบ้าน ที่มัวแต่จ้องมือถือ ทำให้พลาดรถเมล์สายสำคัญ หรือแม้แต่ในที่ทำงานที่จิตใจฟุ้งซ่าน ทำให้ความสำเร็จของงานชะงักไปมาก ในยุคที่เต็มไปด้วยสิ่งรบกวนและข้อมูลมากมาย สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการฝึกฝนตัวเองให้โฟกัสกับสิ่งที่ทำในเวลานั้นจริงๆ ผมได้ลองหลีกเลี่ยงการใช้มือถือระหว่างทำงาน ตั้งเวลาพักตาและพักสมอง รวมทั้งเขียนรายการสิ่งที่ต้องทำ (To-Do List) เพื่อไม่ให้ใจฟุ้งซ่าน สิ่งเหล่านี้ช่วยให้ผมจัดการเวลาได้ดีขึ้น และงานออกมามีคุณภาพกว่าเดิม นอกจากนี้ การฝึกสติด้วยการนั่งสมาธิวันละไม่กี่นาทีก็เป็นวิธีที่ช่วยให้เรารู้ตัวเอง รู้ทันความคิดของตัวเอง และลดความเครียดลงไปได้มาก สรุปว่า แม้ว่าจะเกิดอารมณ์ "มัวแต่มอง" หรือไม่ทันสังเกตสิ่งรอบข้างได้บ้างในบางจังหวะ แต่การตระหนักรู้และพยายามโฟกัสกับสิ่งที่สำคัญในช่วงเวลานั้น จะช่วยให้เราไม่พลาดโอกาสดีๆ ในชีวิต และทำให้วันนั้นๆ ของเรามีคุณค่ามากยิ่งขึ้น