ชีวิตเป็นของเรา

อาทิตย์สุขสันต์นะคะ วันนี้เราอยากชวนตัวเอง (และใครที่แวะมาอ่าน) หยุดพักใจสักนิด แล้วทบทวนประโยคที่ชอบมากๆ ว่า “ชีวิตเป็นของเรา ใช้ซะ” สำหรับเรา มันไม่ใช่การใช้ชีวิตแบบหุนหันหรือเอาแต่ใจ แต่คือการ “เอาชีวิตกลับมาไว้ในมือเรา” ไม่ฝากความสุขและหัวใจไว้กับคนอื่นมากเกินไป เพราะสุดท้ายแล้ว คนที่ดูแลเราได้ดีที่สุดก็คือตัวเราเอง ช่วงหนึ่งเราเคยคาดหวังให้คนอื่นเข้าใจ ให้เขาอยู่ข้างๆ ในวันที่เหนื่อย ให้เขาเป็นเหตุผลที่เรายิ้ม แต่พอวันหนึ่งเขาไม่ว่าง เขาเปลี่ยนไป หรือสถานการณ์ไม่เป็นใจ เรากลับรู้สึกเหมือนชีวิตพัง ทั้งที่จริงๆ ชีวิตไม่ได้พัง…แค่เราวางใจตัวเองไว้ผิดที่ เลยเริ่มฝึก “เป็นคนธรรมดาที่มีความสุข” แบบไม่ต้องมีอะไรหวือหวา สิ่งที่ช่วยเราได้จริง (ทำได้ง่ายในวันอาทิตย์แบบชิลๆ) 1) ตั้งความสุขแบบเล็กๆ ให้ตัวเอง: แค่กาแฟร้อนสักถ้วย กลิ่นหอมๆ และนั่งเงียบๆ 10 นาที เรารู้สึกว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ใจได้พัก เหมือนมีควันอุ่นๆ ลอยขึ้นมาปลอบใจ 2) เลิกฝากอารมณ์ไว้กับข้อความ/การตอบกลับ: ถ้าใครตอบช้า เราจะไม่ด่วนสรุปว่าเขาไม่รักหรือไม่แคร์ แต่จะกลับมาถามตัวเองว่า “ตอนนี้เราต้องการอะไร” แล้วให้สิ่งนั้นกับตัวเองก่อน 3) พูดกับตัวเองให้ดีเหมือนเพื่อนสนิท: วันไหนทำได้ไม่ดี เราเลิกดุ เลิกซ้ำเติม แล้วเปลี่ยนเป็น “ไม่เป็นไร เดี๋ยวพรุ่งนี้เริ่มใหม่” แค่นี้ก็เบาขึ้นเยอะ 4) ทำสิ่งที่เติมพลัง ไม่ใช่แค่ฆ่าเวลา: เลือกกิจกรรมที่ทำแล้วใจฟูจริงๆ เช่น เดินเล่น ฟังเพลง จัดห้อง อ่านหนังสือ หรือทำอาหารง่ายๆ ให้ตัวเอง 5) วางขอบเขตกับคนอื่นแบบสุภาพ: การไม่ตามใจทุกคน ไม่ได้แปลว่าเราใจร้าย แต่มันคือการเคารพพลังงานและเวลาของตัวเอง สำหรับเรา “ที่สุดของชีวิต” ไม่ใช่ความสำเร็จที่คนอื่นปรบมือให้เสมอไป แต่อาจเป็นการได้ใช้ชีวิตธรรมดาๆ ที่ตื่นมาแล้วใจไม่หนัก มีความสุขแบบพอดี และไม่ต้องเอาหัวใจไปแขวนไว้กับใคร ถ้าวันนี้คุณเหนื่อยหรือรู้สึกหลงทาง ลองให้วันอาทิตย์นี้เป็นวันรีเซ็ตนะคะ ชีวิตเป็นของเรา ใช้ซะ…ในแบบที่อ่อนโยนกับตัวเอง แล้วค่อยๆ สร้างความสุขที่เราดูแลได้ด้วยสองมือของเราเอง