การเป็นเด็กใต้โดยเฉพาะในพื้นที่ทุ่งสง นครศรีธรรมราช นั้นมีเอกลักษณ์และวัฒนธรรมที่เฉพาะตัวอย่างมาก มีทั้งความอบอุ่นและความเหน็ดเหนื่อยในการใช้ชีวิตประจำวัน ที่ผมเองได้เรียนรู้คือความเข้มแข็งของคนท้องถิ่นที่พร้อมจะสนับสนุนกันและกันผ่านสังคมออนไลน์และกลุ่มคนในพื้นที่ ในโลกโซเชียล สื่อออนไลน์กลายเป็นพื้นที่สำคัญที่เด็กใต้ได้แชร์เรื่องราวชีวิต ความท้าทายทางสังคม และวัฒนธรรมของพวกเขา เสียงเหล่านี้ช่วยสร้างความเข้าใจและความภาคภูมิใจในรากเหง้าของตนเอง จากแท็ก #เด็กใต้ หรือ #เด็กทุ่งสง ที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย เราจะเห็นว่าพวกเขาไม่ได้เพียงแค่พูดถึงเรื่องประเพณีเท่านั้น แต่ยังพูดถึงปัญหาสังคมและความต้องการของชุมชนอย่างจริงใจ สิ่งหนึ่งที่ได้รับความสนใจคือกระแสการเรียกร้องไม่ให้ "ปิดการมองเห็น" ซึ่งหมายถึงการอยากให้เสียงจากเด็กใต้และคนในจังหวัดนครศรีธรรมราชได้รับโอกาสและความสนใจมากขึ้นในพื้นที่สาธารณะออนไลน์ เพื่อช่วยขยายฐานความเข้าใจและการยอมรับในสังคมกว้าง นอกจากนี้ การที่โพสต์บางครั้งต้องการการ "ดันขึ้นฟีด" ก็เป็นการบอกถึงความสำคัญของการได้รับการเห็นและฟัง เพื่อให้เรื่องราวของพวกเขาไม่ถูกละเลย และสามารถสร้างการเชื่อมโยงระหว่างคนในพื้นที่กับผู้คนภายนอกได้มากขึ้น ส่วนตัวแล้ว การได้ติดตามเรื่องราวเหล่านี้ทำให้รู้สึกประทับใจในความเป็นเอกลักษณ์ของเด็กใต้ และเห็นถึงการใช้พื้นที่ออนไลน์เป็นเครื่องมือในการสร้างพลังบวกและการเปลี่ยนแปลงในสังคมท้องถิ่นอย่างแท้จริง