ความรู้สึก "เหงา" คือสิ่งที่ทุกคนต้องเคยผ่าน ไม่ว่าจะในวัยไหนและสถานการณ์ใด สำหรับผมเองที่เคยเติบโตในทุ่งสง นครศรีธรรมราช ความเหงานั้นมักเกิดขึ้นในวันที่ได้อยู่คนเดียว หรือตอนที่อยากจะมีใครสักคนมาแบ่งปันเรื่องราวต่าง ๆ การใช้เวลาอยู่กับความเหงา ทำให้ผมได้เรียนรู้ตัวเองมากขึ้น และช่วยเตรียมจิตใจให้พร้อมรับมือกับความเปลี่ยนแปลงในชีวิตจริง ผมมักจะหันมาทบทวนความทรงจำดี ๆ ที่มีเกี่ยวกับเพื่อนและครอบครัว เพื่อเป็นกำลังใจและสร้างพลังให้กับตัวเอง นอกจากนี้ การได้พูดคุยกับคนที่อยู่ในชุมชนเดียวกัน เช่น เด็กทุ่งสง หรือผู้คนที่มีความรู้สึกเดียวกันก็ช่วยบรรเทาความเหงาได้มากขึ้น เพราะเราได้แบ่งปันและเข้าใจซึ่งกันและกัน ความรู้สึกเชื่อมโยงนี้ทำให้เหงาน้อยลงและรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้น สุดท้ายนี้ อยากจะบอกกับทุกคนว่า "ความเหงา" ไม่ใช่สิ่งที่แย่เสมอไป แต่เป็นโอกาสให้เราหันกลับมาสนใจตัวเอง และใส่ใจความรู้สึกภายในมากขึ้น การเรียนรู้ที่จะอยู่กับความเหงาอย่างมีสติก็เป็นการดูแลใจที่สำคัญไม่แพ้กัน