ในวันที่ฝนตกหนัก ความรู้สึกของความเจ็บปวดหลังจากการบอกลาอาจจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น ความทรงจำเก่า ๆ กลับมาอีกครั้ง แผลใจที่ยังไม่หายดีก็เหมือนโดนราดน้ำเย็นซ้ำเติม ฉันเองก็เคยผ่านช่วงเวลาที่ลำบากใจนี้ เมื่อคนที่เรารักถอยห่างและปล่อยเราให้อยู่กับความเหงาในวันที่ฝนกระหน่ำ ในบรรยากาศที่มีลมหนาวและฝนตกหนักอย่างที่อุบลนี้ ความรู้สึกเปียกปอนเหมือนกับหัวใจที่เจ็บปวด ไม่มีใครอยากให้โลกนี้ดูหม่นหมอง แต่บางครั้งเราก็ต้องเผชิญและเข้าใจความรู้สึกนั้น เป็นการปล่อยใจให้ได้รับรู้ถึงความเจ็บปวดเหมือนมนุษย์ทุกคนที่เคยมีบาดแผล สิ่งที่ช่วยให้ผ่านช่วงเวลานี้ได้ คือการเปิดใจรับความรู้สึก ไม่ปิดกั้นตัวเอง และหาอะไรที่เติมเต็มความหวังให้กับชีวิต เช่น การพูดคุยกับเพื่อนที่เข้าใจ การเขียนบันทึก หรือแม้แต่การเดินเล่นในฝนเบาๆ เพื่อปลดปล่อยความเจ็บปวดออกมา สุดท้าย ฉันเชื่อว่าความเจ็บปวดนี้จะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เราโตขึ้น เข้าใจความรักและตัวเองมากขึ้น และในสักวันหนึ่ง เราจะเจอคนที่รักและเข้าใจเราในวันที่แดดจ้าอีกครั้ง