คนเห็นแก่ตัว

ชีวิตจริงหลายครั้งเราเจอคนที่เหมือนไม่มีวันพอ เติมน้ำใจเท่าไหร่ก็เหมือนเทลงไปในพื้นดินแห้ง มันไม่เคยเต็มใจรับและขาดความรู้สึกขอบคุณในสิ่งที่เราให้เลย ผมเองเคยประสบกับสถานการณ์ที่ต้องยอมเป็นฝ่ายให้ก่อน อีกฝ่ายเหมือนจะรับแต่สุดท้ายก็เอาแต่จิกเก็บมากขึ้นเรื่อยๆ จนผมต้องหยุดและทบทวนตัวเองว่าควรจะหวังอะไรจากเขาหรือเปล่า ท้ายที่สุด การเห็นแก่ตัวของคนรอบข้างทำให้ผมเรียนรู้ว่าการรักตัวเองเป็นสิ่งสำคัญมากกว่าการเป็นผู้ให้โดยไร้ขอบเขต ถ้าเราไม่รู้จักคำว่าพอ จะมีแต่เสียใจและเจ็บปวดอย่างไม่รู้จบ ผมขอแนะนำว่า เมื่อเจอคนที่เห็นแก่ตัว อย่าพยายามเปลี่ยนเขาในทันที ให้ดูแลตัวเองก่อนอย่างตั้งใจ ปกป้องใจตัวเองและแบ่งปันความรักให้กับคนที่เห็นคุณค่าในตัวเรา เพราะสุดท้ายแล้ว การรักษาความสงบใจและความสุขภายในตัวเองคือสิ่งที่สำคัญที่สุด