15ค่ำเดือน11 เฮ็ดในสิ่งที่เชื่อ เชื่อในสิ่งที่เฮ็ด
เมื่อจิตยังอยู่ใต้สายน้ำแห่งอวิชชา
ความรู้สึกทั้งหลายไหวระริกดั่งคลื่น
จนวันหนึ่ง แสงจากเบื้องบนส่องลงมา
มิใช่แสงแห่งดวงตา แต่มาจากใจอันรู้
พญานาคในภาพมิใช่สัตว์แห่งตำนาน หากคือพลังชีวิตที่ซ่อนอยู่ใต้สำนึกของเรา
มันคือ “พลังจิตดิบ” ที่เมื่อได้รับแสงแห่งสติ ก็เริ่มแปรสภาพจากสัญชาตญาณเป็นปัญญา
การโผล่พ้นผิวน้ำ คือ การตื่นรู้ของจิตเดิมแท้ ที่เริ่มเห็นตนเองในห้วงสังสาระ
“พญานาคภายใน” คือจิตที่เริ่มตื่นจากความหลงในโลกวัตถุ
พ้นจากการหลับใหลในห้วงอารมณ์และความคิด
ลูกไฟเล็ก ๆ ที่ลอยรายรอบ คือพลังของจิตสำนึกย่อย (fragment of awareness)
ซึ่งกำลังถูกเรียกกลับเข้าสู่ศูนย์กลางแห่งพลัง
ทุกดวงคือ “ความคิด ความรู้สึก ความทรงจำ” ที่ถูกปล่อยคืนสู่แสง
ผู้ปฏิบัติเมื่อจิตเริ่มนิ่ง จะเห็นพลังเหล่านี้รวมตัว
เหมือนลูกแก้วแห่งพลังงานจิตกำลังกลับสู่หนึ่ง
ยานกลมบนฟ้าคือสัญลักษณ์แห่ง “จิตเบื้องบน” หรือ “ปัญญาโลกุตตระ”
แสงที่ส่องลงมาคือการเชื่อมโยงระหว่างสภาวะโลกีย์ (พญานาคในน้ำ)
กับสภาวะโลกุตตระ (แสงฟ้าเหนือโลก)
เมื่อสมาธิลึกลง พลังแห่งจิตสูงจะเริ่มสื่อสารกับพญานาคภ ายใน
เป็นการรับ “สัญญาณธรรม” จากชั้นละเอียด
ให้เกิดความเข้าใจในความจริงของตน