Review Undertaker 2

ใครที่กำลังเสิร์ช “สัปเหร่อ 2”, “สัปเหร่อ2 รีวิว” หรือแม้แต่ “สัปเหร่อ 2 poster” แล้วลังเลว่าจะไปดูดีไหม เราขอเล่าแบบไม่สปอยล์หนัก ๆ นะคะว่าภาคนี้เป็นหนังที่ดูง่าย เข้าถึงอารมณ์เร็ว และทำให้เราออกจากโรงด้วยความรู้สึก “อิ่ม” มาก ๆ ทั้งหัวเราะและซึ้งไปพร้อมกัน อย่างแรกที่รู้สึกชัดคือ “งานภาพ” กับบรรยากาศในเรื่องทำได้ดีขึ้นจริง รายละเอียดภาพรวมดูตั้งใจและมีความสร้างสรรค์กว่าเดิม ทำให้โลกของหนังดูมีชีวิต (แม้ธีมจะเกี่ยวกับโลกหลังความตายก็ตาม) แล้วมันช่วยพาอารมณ์คนดูให้เชื่อและอินกับสิ่งที่หนังอยากเล่าได้ง่ายขึ้น ส่วนเรื่อง “ความตลก” เป็นความตลกธรรมชาติ ไม่ยัดเยียด มุกมาแบบจังหวะพอดี ๆ จนเราแอบชอบฟีลตอนดูในโรงมาก เพราะได้ยินคนทั้งโรงหัวเราะพร้อมกัน มันเหมือนเราได้แชร์ช่วงเวลาดี ๆ ร่วมกับคนแปลกหน้า ซึ่งเข้ากับธีม “เวลา” ของหนังมาก ๆ อีกจุดที่อยากบอกคนที่ชอบหนังดราม่า-ซึ้งคือ สัปเหร่อ 2 ไม่ได้มีดีแค่ขำ แต่เป็นหนังที่พาเราคิดถึงบ้าน คิดถึงคนที่เราอยากกลับไปกินข้าวด้วย หรืออยากกลับไปนั่งคุยหัวเราะกันเฉย ๆ หลังดูจบเรารู้สึกอยากโทรหาคนในครอบครัวทันทีเลยค่ะ เหมือนหนังย้ำแบบนิ่ม ๆ ว่าเราไม่มีทางรู้ว่าความตายจะมาถึงเมื่อไหร่ ดังนั้นเวลาที่มีอยู่ตอนนี้สำคัญมาก สำหรับคนที่สนใจ “โปสเตอร์สัปเหร่อ 2” เรารู้สึกว่าโปสเตอร์ทำหน้าที่ได้ดี คือให้ฟีลทั้งความขำและความเศร้าในภาพเดียว เห็นแล้วพอเดาโทนหนังได้ประมาณหนึ่ง แต่พอไปดูจริง อารมณ์มันลึกและอบอุ่นกว่าที่คิดนะคะ ทิปเล็ก ๆ ถ้าจะไปดู: แนะนำชวนคนที่รักไปดูด้วยกันเลย ดูจบแล้วค่อยไปกินข้าวหรือคุยกันต่อ มันจะยิ่งทำให้ความหมายของหนังชัดขึ้นมาก ๆ สำหรับเราให้ 10/10 แบบไม่เสียดายเวลาเลยค่ะ