Good article🥰
"Happiness."
Don't be famous. Don't show.
Sometimes we're tired.
It's not because life is too heavy.
But because we try to be everything,
Except "be yourself."
We try to please everyone.
Try to be as good as he expects.
Try not to disappoint anyone
Until forgetting to ask myself
"Are we still ok?"
With a role that's not us.
With compliments exchanged with reluctance.
Turn back fully to yourself.
Because the day we "quit"
We will never tire of being anyone again.
ในชีวิตประจำวันที่เราต้องเผชิญกับความคาดหวังมากมายจากสังคม ครอบครัว หรือแม้แต่เพื่อนร่วมงาน หลายครั้งที่เราเองก็ลืมถามตัวเองไปว่า 'เราเป็นอย่างไรจริงๆ' การพยายามทำให้ทุกคนพอใจ โดยลืมใส่ใจความรู้สึกของตัวเองนั้น เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เกิดความเหนื่อยล้าทางใจอย่างไม่รู้ตัว จากประสบการณ์ส่วนตัว การเรียนรู้ที่จะ "ช่างมันบ้าง" เป็นเรื่องที่ช่วยให้ชีวิตรู้สึกเบาขึ้นมาก ไม่ใช่การละเลยหน้าที่หรือความรับผิดชอบ แต่เป็นการตัดสินใจอย่างมีสติที่จะไม่แบกรับความคาดหวังจนเกินไป เช่น หากคุณทำงานได้ดีที่สุดแล้วแต่ยังไม่ได้รับคำชมเชยอย่างที่หวัง ก็ไม่จำเป็นต้องฝืนใจไปจนทำให้ตัวเองเครียดหรือหมดกำลังใจ นอกจากนี้ การกลับมามองตัวเองใหม่ ว่าเราอยากเป็นใครและอยากใช้ชีวิตแบบไหน เป็นอีกก้าวสำคัญที่จะช่วยให้คุณได้ค้นพบความสุขแท้จริง ที่ไม่จำเป็นต้องร้องขอการยอมรับจากใคร ไม่ต้องโดดเด่นหรือโดดเด่นในสายตาคนอื่น แต่เป็นความสุขที่เกิดจากการยอมรับตัวเองอย่างแท้จริง ลองให้เวลาตัวเองได้พักบ้าง ไม่ต้องเร่งรีบหรือพยายามพิสูจน์อะไรกับคนอื่น การใช้เวลาทบทวนความรู้สึกและตั้งคำถามว่า "เรายังไหวไหม" จะช่วยให้เราได้เข้าใจความต้องการที่แท้จริงของตัวเอง และเมื่อเราหันมาใส่ใจตัวเองอย่างเต็มที่ ชีวิตจะกลับมามีพลังและความสุขอย่างที่เราควรได้รับจริงๆ สุดท้ายแล้ว การเป็นตัวเองอย่างเต็มที่ คือของขวัญที่ดีที่สุดที่เราสามารถมอบให้กับใจตัวเอง ด้วยความเป็นธรรมชาติและความสบายใจที่แท้จริงจะเป็นสิ่งที่ไม่มีใครสามารถพรากไปจากเราได้
