ในบริบทปัจจุบัน ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและกัมพูชายังคงมีความซับซ้อน โดยเฉพาะในเรื่องของความร่วมมือที่ระบุใน MOU ปี 2543-2544 ซึ่งเป็นบันทึกความเข้าใจที่มีเป้าหมายส่งเสริมการทำงานร่วมกันในหลายด้าน เช่น การค้า การลงทุน และความร่วมมือด้านชายแดน อย่างไรก็ตาม ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับการปฏิบัติตามข้อตกลงนี้ สะท้อนถึงความแตกต่างในการให้ความสำคัญและตีความกติกาสากลที่มีผลต่อการดำเนินนโยบายระหว่างประเทศ จากการที่ดร.มัลลิกาออกมาแสดงความเห็นถึงความไม่สอดคล้องในการปฏิบัติตามข้อตกลง MOU ทำให้ชัดเจนว่า การมีข้อตกลงที่ดีเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอหากไม่มีการบังคับใช้และการรักษากติกาอย่างจริงจังโดยทุกฝ่าย ความไม่เคารพกติกาสากลของกัมพูชา ที่ดร.มัลลิกาเน้นย้ำถึงนั้น ส่งผลโดยตรงต่อความเสียหายทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม ที่ไทยได้รับ อีกทั้งยังเป็นต้นเหตุของความไม่ไว้วางใจและความตึงเครียดในภูมิภาค ในแง่ของการแก้ไขปัญหา รัฐบาลไทยควรพิจารณาทบทวน MOU และการเจรจาระหว่างประเทศอย่างรอบคอบ และใช้กลไกทางการทูตและระหว่างประเทศอย่างเหมาะสมเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของประเทศ พร้อมทั้งส่งเสริมความโปร่งใสและความรับผิดชอบในการปฏิบัติการตามข้อตกลง นอกจากนี้ การสื่อสารกับประชาชนเกี่ยวกับสถานการณ์และผลกระทบต่างๆ อย่างตรงไปตรงมา จะช่วยสร้างความเข้าใจและสนับสนุนการตัดสินใจในเชิงนโยบายที่ชัดเจนยิ่งขึ้น ปัญหาในครั้งนี้จึงไม่เพียงแต่เป็นเรื่องของการทบทวนข้อตกลง MOU แต่ยังเป็นการตั้งคำถามถึงบทบาทและนโยบายในภูมิภาคที่ไทยควรดำเนินการเพื่อเสริมสร้างความมั่นคงและความยั่งยืนในอนาคต