คำนินทาเหมือน "ก้อนอิฐ" นั้น เป็นคำเปรียบที่ลึกซึ้งซึ่งสอนให้เราเข้าใจถึงผลกระทบทางจิตใจที่เกิดจากคำพูดที่ไม่ดีกระทบต่อความรู้สึกของเราเอง ชายคนหนึ่งที่โกรธแค้นเพื่อนเนื่องจากถูกนินทา จึงเปรียบเหมือนแบกก้อนอิฐหนักไว้บนไหล่และนำไปทิ้งหน้าบ้านเพื่อนทุกวันจนหมดก้อน เมื่อถึงจุดหนึ่งที่เขาหมดก้อนอิฐ ความโกรธและความเกลียดชังก็ลดน้อยลงไปเช่นกัน สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นถึงพลังของการปล่อยวางคำพูดและความอาฆาตแค้นในใจ ในชีวิตจริง เราไม่สามารถบังคับให้ใครหยุดนินทาหรือพูดไม่ดีได้ แต่เราสามารถเลือกว่า จะรับคำพูดเหล่านั้นเข้ามาทำร้ายจิตใจหรือไม่ หลายครั้งสิ่งที่เราต้องทำคือการเป็น "ผู้แกล้งหูหนวก" หรือที่หมายถึงการไม่ใส่ใจคำพูดลบเหล่านั้น เพื่อรักษาความสงบในใจและเลือกโฟกัสกับสิ่งที่ดีงาม ธรรมะสั้นๆ ที่ฝากไว้คือการเรียนรู้ที่จะรักษาหัวใจให้เบาสบาย เหมือนกับการไม่แบกก้อนอิฐหนักๆ ที่เต็มไปด้วยคำพูดร้ายๆ ไว้กับตัว เราควรฝึกใจให้แข็งแรงและปล่อยวางสิ่งที่ทำร้าย เพื่อให้ชีวิตดำเนินไปด้วยสติและปัญญา ความรักและความเมตตาต่อตนเองและผู้อื่นจะช่วยให้จิตใจสงบสุขมากขึ้น ดังนั้นเมื่อเราเผชิญกับคำคำนินทาหรือความเห็นเชิงลบ ลองนำสติและปัญญามาคิดว่าอย่าเก็บมันไว้ในใจ เพราะเหมือนกับการแบกก้อนอิฐที่หนักและไม่จำเป็น เราสามารถเลือกที่จะวางมันลงและเดินหน้าต่อไปด้วยใจที่เบิกบานและปลอดโปร่งได้