Why are some people better off with strangers than those close to themselves or their families?
I believe there must be someone you know, or even you, sometimes like this, so let's try.
Continue in the comments
จากประสบการณ์ส่วนตัวและการสังเกตพฤติกรรมพบว่า หลายคนมักแสดงความอ่อนโยนและใจดีต่อคนแปลกหน้ามากกว่าคนใกล้ตัวหรือครอบครัว นั่นเป็นเพราะเมื่อเราอยู่กับคนใกล้ตัวบ่อยครั้งจนเกิดความเคยชิน สมองจะประเมินว่าคนเหล่านั้นจะยังอยู่กับเราเสมอ จึงทำให้บางครั้งละเลยความรู้สึกหรือไม่นึกถึงความสำคัญของคำพูดและท่าทีที่เราแสดงออกไป สิ่งที่เจอโดยทั่วไปคือ เวลาเราพูดคุยกับคนแปลกหน้า มักจะพูดเพราะ ยิ้มง่าย และแสดงความสนใจอย่างจริงใจ แต่เมื่ออยู่กับคนในครอบครัว เราอาจตอบแบบห้วนๆ หรือแสดงอาการรำคาญ เหตุการณ์เล็กน้อยอย่างเช่น ทำของตก ก็อาจได้รับคำบ่นก่อนที่จะได้รับความร่วมมือหรือคำถามว่าเป็นอะไรไหม นี่เป็นสัญญาณที่บอกว่าเรากำลังละเลยความรู้สึกของคนใกล้ตัวไป นักจิตวิทยากล่าวว่า การอยู่ด้วยกันนานๆ ทำให้เกิดการลดความสำคัญของความรู้สึก ส่งผลให้เราไม่ได้ให้ความใส่ใจกันเหมือนตอนแรก แต่ไม่ว่าเราจะคุ้นเคยแค่ไหน การถูกทำร้ายด้วยคำพูดหรือท่าทีรุนแรงอย่างสม่ำเสมอ ก็อาจทำให้บ้านหรือที่ที่ควรเป็นที่พักใจ กลายเป็นสถานที่ที่ไม่สบายใจไปได้เหมือนกัน ดังนั้น หากสังเกตตัวเองว่าคุณอาจจะเป็นคนที่ดีกับคนแปลกหน้ามากกว่าคนใกล้ตัว นั่นอาจเป็นสัญญาณที่บอกว่าเราควรให้ความสำคัญกับคนในครอบครัวและคนใกล้ตัวมากขึ้น เริ่มต้นด้วยการแสดงความอ่อนโยน ใส่ใจ และให้เวลากับพวกเขามากกว่าที่เคย จะช่วยฟื้นฟูความสัมพันธ์และทำให้บ้านกลายเป็นที่ที่อบอุ่นและปลอดภัยอย่างแท้จริง
