มีครั้งหนึ่งที่ผมต้องดูแลเด็กๆ ในกิจกรรมหลังเลิกเรียน แล้วเจอสถานการณ์ที่เด็กบางคนไม่อยากกลับบ้าน ซึ่งเป็นเรื่องปกติที่เจอบ่อยในเด็กเล็กๆ สิ่งที่ได้เรียนรู้คือการไม่บังคับหรือเร่งรีบให้เด็กกลับ แต่อยากให้ความรู้สึกว่าเขาได้รับความสนใจและเข้าใจความรู้สึกของเขา อาจจะถามเหตุผลอย่างอ่อนโยน หรือเล่าเรื่องสนุกๆ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ นอกจากนี้การสร้างกิจวัตรประจำวันให้เด็กคุ้นเคยกับเวลากลับบ้าน เช่น บอกเวลาที่จะต้องกลับบ้านล่วงหน้าก็ช่วยได้มาก สิ่งสำคัญคือความอดทนและความสงบของผู้ปกครองหรือผู้ดูแล เพราะถ้าเราตึงเครียด เด็กจะรู้สึกกดดันและยิ่งต่อต้าน เราควรทำให้บรรยากาศเป็นมิตรและให้เด็กมีเวลาได้แสดงความรู้สึก ซึ่งวิธีนี้ช่วยให้เด็กเข้าใจและยอมรับเวลาที่ต้องกลับบ้านได้ดีขึ้นในระยะยาว สุดท้ายผมอยากแนะนำว่าการส่งต่อความอบอุ่น ความเข้าใจ และการสร้างความสัมพันธ์ที่ดี จะช่วยให้เด็กมีความรู้สึกปลอดภัย และพร้อมที่จะกลับบ้านด้วยความยินดีในทุกๆ วัน