ปลาบู่ทอง

ใครที่ดู “ปลาบู่ทอง” แล้วเผลอพูดออกมาว่า “สงสารแต่แม่ปลาบู่” เหมือนกัน เราเข้าใจเลย เพราะคาแรกเตอร์แม่ปลาบู่มันให้ความรู้สึก “แม่ที่รักลูกสุดๆ” แบบไม่ต้องใช้คำพูดเยอะ แค่ฉากเล็กๆ หรือแววตาก็ทำให้คนดูใจอ่อนได้แล้ว สำหรับเรา เสน่ห์ของ “แม่ปลาบู่” คือความเป็นแม่ที่ยอมเหนื่อย ยอมเจ็บแทนลูก และมักถูกโชคชะตาเล่นงานตลอด พอดูไปเรื่อยๆ มันเลยไม่ใช่แค่ความเศร้า แต่เป็นความรู้สึกสงสารปนชื่นชม เพราะแม่ปลาบู่ทำให้เราเห็นว่าความรักของแม่มันใหญ่กว่าทุกอย่างจริงๆ ถ้าใครดูแล้วน้ำตาซึม ไม่ได้อ่อนไหวนะ…มันคือบทที่เล่าอารมณ์เก่งมาก อีกอย่างที่หลายคนเสิร์ชคู่กับแม่ปลาบู่คือ “ชุดเอื้อยอ้าย” เราว่ามันเป็นลุคไทยๆ ที่ใส่ง่ายกว่าที่คิดและถ่ายรูปออกมาดูมีเรื่องเล่า โดยเฉพาะถ้าถ่ายริมคลอง/ริมน้ำตอนเย็น แสงจะนุ่มมาก ให้ฟีลย้อนยุคละมุนๆ แบบในภาพ ไอเดียแต่ง “ชุดเอื้อยอ้าย” ให้ได้กลิ่นอายปลาบู่ทอง (ฉบับเรา) 1) ผ้าถุงลายไทย + เสื้อแขนกระบอก/เสื้อผ้าฝ้ายสีพื้น: เลือกโทนครีม น้ำตาลอ่อน หรือเขียวหม่น จะเข้ากับแสงเย็นๆ สวยมาก 2) เครื่องประดับดอกลีลาวดีเสียบหู: ดอกเดียวก็เปลี่ยนอารมณ์ลุคให้หวานขึ้นทันที เหมาะกับคอนเซ็ปต์สาวริมคลอง 3) เพิ่มพร็อพแบบบ้านๆ: ถ้าหาได้ ลองถือ “กระด้ง” หรือพร็อพข้าวเปลือก/ตะกร้าสาน จะได้ความเป็นวิถีไทย และทำให้ภาพดูมีสตอรี่ 4) ผมและเมคอัพ: ถ้าผมโทนน้ำตาลแดงจะยิ่งเด่นในแสงเย็น เมคอัพเน้นงานผิวกับปากสีระเรื่อพอ ทริคถ่ายรูปให้ได้ฟีลแม่ปลาบู่/เอื้อยอ้าย - เลือกช่วงใกล้พระอาทิตย์ตก แสงจะนุ่ม ไม่แข็ง - นั่งริมน้ำให้ตัวเอียงเล็กน้อย มือจับพร็อพธรรมชาติๆ ไม่ต้องโพสเยอะ - ถ้ามีไฟสลัวๆ หรือแสงไฟด้านหลัง จะได้บรรยากาศอบอุ่นแบบฉากละคร สุดท้าย ต่อให้คอนเทนต์เริ่มจากความสงสารแม่ปลาบู่ แต่พอจับมารวมกับ “ชุดเอื้อยอ้าย” แล้วมันกลายเป็นการเล่าเรื่องผ่านรูปและการแต่งตัวได้สนุกมาก ใครมีฉากที่ทำให้ร้องไห้ที่สุดในปลาบู่ทอง หรือมีพิกัดถ่ายริมๆ น้ำสวยๆ มาแชร์กันได้นะ