ฝากให้คิด

หลายครั้งที่เราต้องรับภาระงานมากจนรู้สึกว่าแทบไม่มีเวลาหายใจ บางครั้งก็ต้องยั้งตัวเองไม่ขอบอกหรือร้องขอความช่วยเหลือ เพราะกลัวจะเป็นการรบกวนหรือทำให้คนอื่นต้องหนักใจไปด้วย ผมเคยเจอสถานการณ์แบบนี้ และเข้าใจดีว่าการเกรงใจคนรอบข้างเป็นสิ่งดี แต่หากเรายังขับเคลื่อนภาระตัวเองโดยไม่บอกกล่าวใคร อาจส่งผลเสียต่อสุขภาพกายและใจได้ คำว่า “เกรงใจ” จึงควรมีขอบเขตที่เหมาะสม คือยอมรับและเปิดใจบอกให้คนอื่นรับรู้ถึงภาระที่รับผิดชอบ เพื่อให้เกิดการช่วยเหลือหรือแบ่งเบาภาระร่วมกัน และไม่ต้องปล่อยให้ตัวเองทรมานเงียบๆ นอกจากนี้ หากเราโตโตกันแล้ว การเรียนรู้ที่จะพูดคุยและแบ่งปันความรู้สึกตรงๆจะช่วยสร้างความสัมพันธ์ที่ดีและทำให้ทีมงานหรือครอบครัวเข้าใจสถานการณ์ของกันและกันมากขึ้น การเกรงใจในที่นี้ไม่ได้หมายถึงการเก็บซ่อนหรืออดทนเพียงฝ่ายเดียว แต่คือการแสดงความเคารพและซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตนเองและผู้อื่น จึงอยากฝากให้คิดหากคุณรู้สึกเหมือนกัน อย่ากลัวที่จะสื่อสารและแสดงออกในทางที่เหมาะสม เพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีและความเข้าใจกันระหว่างกันอย่างแท้จริง