จากประสบการณ์ตรงที่ได้เผชิญ กรณีที่ลูกถูกเพื่อนในห้องถีบหัวจนได้รับบาดเจ็บรุนแรงอย่างเลือดออกและฟันโยกนั้น เป็นเรื่องที่ทำให้ผู้ปกครองต้องใส่ใจและต้องการพูดคุยหาทางแก้ไขอย่างจริงจัง แต่กลับพบว่าครูที่เกี่ยวข้องกลับไม่รับฟังเหตุผลที่ผู้ปกครองพยายามจะสื่อสาร และยังพยายามเบี่ยงเบนประเด็นไปเรื่องอื่น นอกจากจะไม่ได้แก้ไขปัญหาความรุนแรงในโรงเรียนแล้ว ยังทำให้เกิดความรู้สึกไม่สบายใจและสงสัยในความปลอดภัยของลูกในสภาพแวดล้อมการเรียนอีกด้วย ในฐานะผู้ปกครอง เราต้องการให้ครูและโรงเรียนมีบทบาทในการจัดการกับพฤติกรรมรุนแรงของเด็กนักเรียนอย่างจริงจังและตรงจุด ไม่ใช่เพียงแต่มองข้ามหรือโยนความผิดไปที่ผู้ปกครองคนอื่นโดยไม่มีการพูดคุยหรือหาสาเหตุที่แท้จริง เพื่อความปลอดภัยและพัฒนาการของลูก การตัดสินใจย้ายโรงเรียนก็เป็นทางเลือกหนึ่งที่สมเหตุสมผลถ้าโรงเรียนหรือครูไม่สามารถให้ความร่วมมือในการแก้ไขปัญหาได้ นอกจากนี้ เรายังควรติดตามพฤติกรรมของลูกและส่งเสริมให้เขารู้จักวิธีป้องกันตัวและจัดการความขัดแย้งอย่างเหมาะสม เพื่อให้เติบโตขึ้นอย่างมั่นใจและปลอดภัยในสังคมโรงเรียน การมีช่องทางสื่อสารที่ดีระหว่างผู้ปกครอง ครู และโรงเรียนจึงเป็นสิ่งสำคัญ การพูดคุยกันอย่างเปิดใจและมีความเข้าใจซึ่งกันและกัน จะช่วยลดโอกาสของความขัดแย้งและทำให้บรรยากาศในห้องเรียนเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยและเหมาะสมสำหรับการเรียนรู้ของเด็กทุกคน