เสียงแคนเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่มีความสำคัญอย่างมากในภาคอีสาน โดยเฉพาะในจังหวัดอุดรธานี ซึ่งมีการอนุรักษ์และเผยแพร่เสียงดนตรีแนวพื้นบ้านนี้อย่างต่อเนื่อง ผมเคยมีโอกาสไปร่วมงานประเพณีที่นิคมเจโมอัญธานี ที่นั่นไม่เพียงแต่จะได้ยินเสียงแคนที่ไพเราะ แต่ยังได้สัมผัสกับวิถีชีวิตและความเป็นอยู่ของสาวอุดรที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทั้งในด้านการแต่งกายและท่าทางที่สะท้อนถึงความอ่อนช้อยและมีเสน่ห์ เมื่อได้ฟังเสียงแคนลอยล่องไปในอากาศพร้อมกับชมการแสดงท้องถิ่น มันนำพาให้รู้สึกถึงความอบอุ่นและความผูกพันของคนในชุมชน เสียงเพลงเหล่านี้ยังสร้างความทรงจำที่ลึกซึ้งและทำให้คนที่อยู่ไกลบ้านรู้สึกคิดถึงบ้านเกิดอย่างมาก นอกจากนี้ นิคมเจโมอัญธานียังเป็นจุดศูนย์กลางของกิจกรรมทางวัฒนธรรมหลายๆ อย่างที่ช่วยส่งเสริมและรักษาภูมิปัญญาทางดนตรีและประเพณีพื้นบ้านเอาไว้ ผมแนะนำว่าใครที่สนใจวัฒนธรรมอีสานโดยเฉพาะเสียงดนตรีพื้นบ้านและวิถีชีวิตของสาวอุดร ควรจะหาโอกาสไปสัมผัสประสบการณ์นี้ด้วยตนเอง เพราะนอกจากจะได้รับความเพลิดเพลินแล้ว ยังได้เรียนรู้ความหลากหลายของวิถีชีวิตที่น่าสนใจซึ่งสำคัญต่อการรักษาวัฒนธรรมไทยให้ยั่งยืนอีกด้วย